Kościół Wniebowzięcia NMP w Kurozwękach

Kamienny kościół w Kurozwękach stał już ok. 1470 roku, a od 1487 roku służył zarazem parafii i kanonikom regularnym laterańskim. Najcenniejsze skarby kryje dobudowana od południa kaplica Pięciu Ran Chrystusa – z zewnątrz późnorenesansowa, pod kopułą barokowa, z późnogotyckim obrazem Chrystusa Bolesnego w marmurowym ołtarzu. To dobre uzupełnienie wizyty w pobliskim pałacu Popielów.

Historia: kanonicy, Lanckorońscy i przytułek

Parafię w Kurozwękach erygowano w 1347 roku. Murowany kościół z kamienia i cegły istniał ok. 1470 roku, a w 1487 roku kasztelan sandomierski i podskarbi koronny Piotr z Kurozwęk sprowadził z Krakowa kanoników regularnych laterańskich. Kościół wtedy rozbudowano, a obok wzniesiono klasztor. Kurozwęki należały później do Lanckorońskich, którzy w dobie reformacji na pewien czas zamienili kościół na zbór. W XVIII i XIX wieku majątek przeszedł w ręce Sołtyków i Popielów. W 1827 roku kościół i klasztor przekazano na schronisko dla starców prowadzone przez siostry miłosierdzia – dawny klasztor do dziś pełni funkcję opiekuńczą.

Co zobaczyć

• Prezbiterium z II połowy XV wieku – najstarszą część kościoła, dwuprzęsłową i zamkniętą wielobocznie, ze sklepieniem krzyżowym.
• Ołtarz główny w stylu późnorenesansowym z początku XVII wieku, z barokowym obrazem Matki Bożej z Dzieciątkiem w srebrnej sukience i koronach z 1648 roku.
• Cztery rokokowe ołtarze boczne z obrazami w srebrnych sukienkach – m.in. Chrystusa Salvatora, Matki Bożej Bolesnej i św. Augustyna z postaciami heretyków.
• Kaplicę Pięciu Ran Chrystusa (Lanckorońskich) z I połowy XVII wieku, z kopułą zdobioną stiukami i kryptą grobową fundatorów pod posadzką. W marmurowym ołtarzu ze stiukowymi aniołami wisi późnogotycki obraz Vir Dolorum – Chrystus Bolesny z Matką Boską i św. Janem oraz bł. Stanisławem Kazimierczykiem, krakowskim kanonikiem laterańskim.
• Neogotycką kaplicę grobową Popielów z 1872 roku przy prezbiterium.
• Barokową bramę w murze przykościelnym i na dziedzińcu dawnego klasztoru figurę bł. Stanisława Kazimierczyka z 1776 roku na kolumnie.

Ciekawostki

Zespół klasztorny wznoszono od ok. 1470 roku aż do XVII wieku, a w XIX wieku przebudowano – dlatego w jednym kościele widać gotyk, renesans i barok. Nazwa wsi pochodzi od rodu Kurozwęckich, którzy w XIV wieku wznieśli tu zamek, przebudowany później na pałac. Stefan Żeromski opisał ten pałac w „Popiołach” jako siedzibę księcia Gintułta w Grudnie.

Tripto podpowiada

Kościół stoi przy ul. Kościelnej 2, kilka kilometrów od Staszowa. To czynna świątynia parafialna, więc wnętrze najłatwiej obejrzeć przed lub po Mszy. Na kościół z kaplicami wystarczy 30–45 minut. Zwiedzanie warto połączyć z zespołem pałacowym Popielów, a w pobliżu stoi także XVIII-wieczny cmentarny kościółek św. Rocha.