Kopalnia Złota „Aurelia” w Złotoryi

Złotoryja wzięła nazwę od złota, które płukano tu już w średniowieczu, a łacińska nazwa miasta z XIII wieku brzmiała Mons Aurum, czyli Złota Góra. Kopalnia „Aurelia” pozwala zejść pod ziemię na zboczu Góry Świętego Mikołaja i zobaczyć, jak wyglądały tutejsze poszukiwania kruszców.

Historia

Kopalnia powstała w 1660 roku jako około 100-metrowa sztolnia, którą drążono w poszukiwaniu rud miedzi. Wydobyto niewielkie ilości miedzi i srebra; o skali wydobycia złota brak informacji. Ostatecznie sztolnię zamknięto, bo wydobycie było nieopłacalne. Dla ruchu turystycznego udostępniono ją w 1973 roku. Podczas eksploracji w 1998 roku odkryto 28-metrowy pionowy szyb, nazwany Szybem Karola, a w 2000 roku boczne odgałęzienia sztolni. Nazwę „Aurelia”, nawiązującą do łacińskiego aurum, nadano w latach 90. XX wieku.

Co zobaczyć

• Sztolnię – wąski chodnik wykuty w skale, z wyraźnymi śladami ręcznego drążenia i rdzawymi zaciekami na ścianach.
• Szyb Karola i boczne korytarze odkryte pod koniec XX wieku.
• Nieckę do płukania złota przy wejściu, gdzie można spróbować wypłukać złote drobinki z piasku.
• Muzeum Złota w centrum miasta (ul. Zaułek 2), gdzie zgromadzono zbiory związane z wydobyciem kruszcu.

Ciekawostki

Według podań sztolnia miała być połączona podziemnymi korytarzami z kościołem św. Mikołaja na szczycie wzgórza. Korytarzy tych nigdy jednak nie odnaleziono.

Tripto podpowiada

Kopalnię udostępnia Złotoryjski Ośrodek Kultury i Rekreacji. To obiekt sezonowy: od maja do końca września czynny od środy do niedzieli, a od października do 20 grudnia po wcześniejszej rezerwacji. Wstęp jest płatny; aktualne godziny sprawdź przed przyjazdem. Przy wejściu jest parking (dojazd ul. Stromą). Pod ziemią jest chłodno, więc zabierz bluzę także latem. Zwiedzanie z płukaniem złota zajmuje około godziny.