Baszta Kowalska w Złotoryi

Okrągła kamienna wieża z ceglanym krenelażem stoi przy ruchliwej ulicy, kilka minut od rynku, i jest najlepiej zachowanym fragmentem średniowiecznych umocnień Złotoryi. Wejście do niej znajduje się nie na poziomie ulicy, lecz na wysokości 6,6 metra – tak budowano wieże, które w razie oblężenia miały być ostatnim bastionem.

Historia

Baszta Kowalska powstała w połowie XIV wieku i chroniła Bramę Górną, jedną z bram prowadzących do miasta. W średniowieczu zwieńczona była gotyckim hełmem. W XV i XVI wieku pełniła funkcję więzienia miejskiego. Hełm zniszczyły wojska napoleońskie w 1813 roku, w czasie bitwy o Złotoryję. W latach 70. XX wieku basztę udostępniono turystom, a prace remontowe przeprowadzono w latach 1986–1987 i w 2010 roku. To pamiątka po obwarowaniach miasta, które pod względem prawnym jest najstarszym miastem Polski – prawa miejskie otrzymało w 1211 roku.

Co zobaczyć

• Bryłę baszty – wysoką na 22,5 m, o średnicy 9,5 m i grubości murów w przyziemiu 2,7 m.
• Mur z łamanego kamienia i ceglany krenelaż na szczycie, którym dziś kończy się wieża zamiast dawnego hełmu.
• Zewnętrzne schody prowadzące do wysoko położonego wejścia.
• Otoczenie – fragmenty murów obronnych Złotoryi w pobliżu.

Tripto podpowiada

Basztę obejrzysz z każdej strony, bo stoi wolno przy ulicy. Udostępniono ją turystom w latach 70. XX wieku – przed przyjazdem sprawdź w Złotoryjskim Ośrodku Kultury i Rekreacji, czy i kiedy można wejść do środka. Na samą basztę wystarczy kwadrans, a spacer można kontynuować do pobliskiej Kopalni Złota „Aurelia” na zboczu Góry Św. Mikołaja.