Pałac w Pławniowicach

Pałac w Pławniowicach, między Gliwicami a Kędzierzynem-Koźlem, to jeden z najbardziej charakterystycznych obiektów Górnego Śląska: trójskrzydłowa rezydencja z czerwonej cegły pod spadzistym, grafitowym dachem, z licznymi wieżyczkami, iglicami i lukarnami. Zbudowano ją w latach 1882–1885 jako siedzibę rodu Ballestremów, a projektantem i budowniczym był mistrz Konstanty Heidenreich z Kopic koło Grodkowa. Styl, w którym powstał pałac — neomanieryzm niderlandzki z dodatkami neogotyckimi — wyróżnia go na tle śląskich rezydencji.

Wnętrza i kaplica

Do zespołu należy kaplica Niepokalanego Poczęcia NMP, konsekrowana 15 października 1885 roku i pełniąca dziś funkcję kościoła parafialnego. Wewnątrz pałacu przetrwały reprezentacyjne sale: Zielona, Różowa urządzona w stylu rokoko, dawny gabinet hrabiego oraz jadalnia, dziś sala koncertowa. W jednej z izb zebrano pamiątki z wypraw misyjnych. Całość uzupełniają zabudowania folwarczne z oficyną, stajnią i wozownią, utrzymane w tym samym stylu, oraz park krajobrazowy o powierzchni 2,4 ha z wielką magnolią przy pałacu.

Zwiedzanie praktycznie

Zespół pałacowo-parkowy należy do Diecezji Gliwickiej, która urządziła tu ośrodek edukacyjno-formacyjny. Park i wnętrza są udostępniane za opłatą, przy czym sale pałacowe można zwiedzać tylko w wybrane dni tygodnia i przez kilka godzin — warto sprawdzić harmonogram przed wizytą. Na spacer po parku wystarczy bilet podstawowy. W pobliżu leży Jezioro Pławniowice, popularne kąpielisko i miejsce wędkarskie, dzięki czemu wizytę w pałacu łatwo połączyć z rekreacją nad wodą.