Kościół farny w Radomiu

W radomskim Miście Kazimierzowskim, przy ulicy Rwańskiej, stoi fara św. Jana Chrzciciela — gotycka świątynia z czasów Kazimierza Wielkiego, przez wieki duchowe centrum miasta, a dziś ozdoba deptaka w jego spokojniejszej części.

Fundacja Kazimierza Wielkiego

Król Kazimierz Wielki lokował Nowy Radom około 1350 roku, a wraz z miastem ufundował kościół św. Jana, który z pobliskim zamkiem tworzył centrum miasta kazimierzowskiego. Świątynię wzniesiono w latach 1360–70 z czerwonej cegły jako jednonawową. W XV i XVI stuleciu dobudowano kaplice boczne: Świętego Krzyża, różańcową ufundowaną w 1481 roku przez mieszczanina Jana Warcaba, Kosnowską Świętej Anny z 1495 roku i Baryczkowską z 1500 roku. W XIX wieku fara została odbudowana po zniszczeniach, a w XX wieku otrzymała przebudowę w stylu neogotyckim.

Królowie i kardynał

Fara jest silnie związana z historią państwa. Kazimierz Jagiellończyk, rezydujący w Radomiu w latach 1481–83, traktował kościół jako kaplicę zamkową. W 1495 roku w tej samej świątyni Fryderyk Jagiellończyk, syn króla, uroczyście otrzymał bullę nominującą go do godności kardynalskiej. Dawny zamek kazimierzowski służy dziś jako plebania fary — nietypowe połączenie, które warto dostrzec podczas spaceru.

W praktyce

Kościół stoi przy ul. Rwańskiej 6, około 100 metrów od ruin zamku i kilkaset od radomskiego deptaka, więc zwiedzanie wpisuje się w spacer po Zabytkach Radomia. Wstęp jest bezpłatny poza godzinami nabożeństw; wnętrze warto zobaczyć z uwagi na zachowane kaplice i ceglaną gotycką strukturę naw.