Zamek w Żywcu

Trzykondygnacyjny pałac przy ul. Zamkowej 2 to najstarszy budynek Żywca: jego losy sięgają XV-wiecznego fortalicjum, a przez stulecia rosnął od gotyckiej wieży mieszkalnej przez renesansowy dziedziniec po eklektyczną przebudowę w duchu historyzmu. Dziś siedzibę ma tu Muzeum Miejskie, a kilka minut spacerem dzieli zamek od starówki i browaru.

Od fortalicjum do rezydencji

Kronika Długosza wspomina żywiecki zamek około 1460 roku — należał wówczas do Skrzyńskich i został zdobyty przez wojska królewskie. W 1477 roku warownię zrównano z ziemią, a odbudowa nastąpiła najpewniej między 1485 a 1500 rokiem. Około 1569 roku Jan Spytek Komorowski rozpoczął wielką rozbudowę: powstał m.in. arkadowy renesansowy dziedziniec, wzorowany na krakowskim Wawelu. W XVII wieku zamek trafił w ręce Wazów — w 1666 lub 1669 roku gościł tu król Jan Kazimierz, co upamiętnia tablica.

Epoka Habsburgów

W 1808 roku właścicielem został Albert Sasko-Cieszyński, a w 1838 roku zamek wykupili Habsburgowie, którzy pozostali jego panami do wybuchu II wojny światowej. Po pożarze z 1870 roku przebudowano go według projektu Karola Pietschki w stylistyce historyzmu — ta bryła przetrwała do dziś. W 2014 roku część rodu zrzekła się roszczeń reprywatyzacyjnych do zamków i parku.

Zwiedzanie

Pałac otoczony jest zielonym założeniem parkowym łączącym Stary Zamek z Nowym. Wewnątrz działa Muzeum Miejskie (od 2005 roku) z wystawami regionalnymi. Najlepszy moment na wizytę to połączenie zwiedzania z spacerem po Parku Habsburgów i starówką — całość spokojnie wypełni pół dnia.