Zamek w Sandomierzu

Murowany zamek nad Wisłą wzniósł Kazimierz Wielki po najeździe litewskim z 1349 roku, na miejscu dawnego grodu. Król polubił tę rezydencję — odwiedził ją 18 razy i spędził tu łącznie 25 miesięcy. Dziś w ocalałym skrzydle działa muzeum, a z tarasu przed zamkiem widać zakole Wisły, które trafiło na wiele obrazów.

Wybuch, który zmienił zamek

W nocy z 2 na 3 kwietnia 1656 roku szwedzka załoga ewakuowała się rzeką, wysadzając warownię w powietrze — użyto do tego 300 cetnarów prochu. Wybuch, doszło do niego w środku grabieży, zabił około 500 osób. Z całego zespołu ostało się jedynie skrzydło zachodnie, do dziś najstarszy fragment budynku. Warto pamiętać też o cichszym epizodzie: w 1478 roku urodziła się tu Barbara Jagiellonka, córka Kazimierza Jagiellończyka, późniejsza księżna saska.

Od więzienia do muzeum

Zniszczoną rezydencję odbudowano w latach 1680–1688 staraniem Jana III Sobieskiego, dobudowując reprezentacyjne piano nobile. Po rozbiorach Austriacy ulokowali tu sąd i więzienie — funkcja penitencjarna przetrwała, z przerwami, aż do 1959 roku. Od 1986 w murach zamku działa Muzeum Zamkowe z wystawami archeologicznymi i historycznymi.

Zwiedzanie w praktyce

Zamek stoi na skarpie nad rzeką, kilka minut spacerem od katedry i Bramy Opatowskiej — łatwo włączyć go w obchód starówki. Najlepiej połączyć wizytę ze spacerem bulwarami i punktem widokowym przy zamku, skąd najlepiej widać meandrującą Wisłę.