Ślęża

Granitowa kopuła na 718 m n.p.m. widoczna jest z daleka, na przykład z autostrady A4. Ślęża to najwyższy szczyt swojego masywu i całego Przedgórza Sudeckiego, zwany Śląskim Olimpem. Należy do Korony Gór Polski i Korony Sudetów, a ponad 500 metrów wysokości względnej daje pełnoprawne podejście górskie.

Góra kultu i kamienne rzeźby

Ślęża pozostawała ośrodkiem kultu słonecznego jeszcze w XI wieku — Thietmar z Merseburga zanotował, że góra wielkiej doznawała czci. Kamienne konstrukcje kultowe datuje się na XIII–V wiek p.n.e. Z tych czasów pochodzą granitowe rzeźby ze szczytu: Niedźwiedź, symbol masywu, oraz Mnich, monolit wyższy niż 2 metry. Panna z rybą i Niedźwiedź noszą znak ukośnego krzyża, wiązany z kultem słońca.

Na szczycie

Na wierzchołku stoi kościół Nawiedzenia NMP z 1852 roku z romańskimi murami w podziemiach; wcześniej stał tu zamek Bolka II Małego, zniszczony przez wichurę w 1543 roku. Obok czeka bezpłatna, 12-metrowa wieża widokowa, krzyż milenijny z 2000 roku i Dom Turysty im. Romana Zmorskiego z 1908 roku.

Szlaki

Najkrótsza droga na szczyt prowadzi żółtym szlakiem z Przełęczy Tąpadła: 3,2 km, około 1,5 godziny i 339 m podejścia. Klasyczny wybór to czerwona Droga Ślężan z Sobótki — 5,2 km, około 2 godziny marszu i 536 m podejścia. Na przełęczy czekają leśne parkingi i bufet.

W praktyce

Wejście jest bezpłatne i możliwe cały rok, także po zmroku. Samochód zostawia się na parkingu przy ul. Armii Krajowej w Sobótce. Warto też podejść na sąsiednią Wieżycę z wieżą Bismarcka z 1907 roku.