Pałac w Chocianowie

Nad barokowym korpusem pałacu w Chocianowie wyrasta masywna czworoboczna wieża z rokokowym hełmem i latarnią. To jedyna część, która przetrwała z gotyckiego zamku książąt świdnicko-jaworskich, wokół którego w XVIII wieku zbudowano rezydencję rodu Redernów. Dziś pałac jest prywatny i od dekad czeka na pełną odbudowę, ale jego sylwetka nadal dominuje nad miasteczkiem w powiecie polkowickim.

Historia: od zamku Bolka I do baroku

Budowę gotyckiego zamku rozpoczęto w XIII wieku z polecenia księcia świdnicko-jaworskiego Bolka I Surowego. Warownia stała się siedzibą książąt legnickich, a w 1444 roku sprzedano ją jako lenno niemieckiemu rodowi Dornheimów. Później zamek często zmieniał właścicieli – mieszkali tu m.in. Nostitzowie, Stoschowie i Dohnowie.

Przełom nastąpił w latach 1728–1732, gdy należący do Melchiora Gotloba Rederna zamek przebudowano na barokową rezydencję. Projekt i prace powierzono architektowi Martinowi Frantzowi z Rewla, czyli dzisiejszego Tallina. Założono wtedy park pałacowy i wzniesiono dwie oficyny. Od 1734 roku dobra należały do bezdzietnego Carla Albrechta von Redern (zm. 1766), a jego spadkobiercą został Wilhelm Christoph Gottlob zu Dohna-Schlodien.

Co zobaczyć

Pałac ma dwie kondygnacje z wysokim parterem, plan prostokąta i czterospadowy dach mansardowy z lukarnami. Od frontu wysunięto silny, dwukondygnacyjny ryzalit zwieńczony kamienną balustradą. Wejście prowadzi przez portal z czterema kolumnami korynckimi, ustawionymi parami po obu stronach i dźwigającymi balkon; nad portalem znajdował się niegdyś kartusz z herbem Redernów. Najstarszym elementem jest średniowieczna wieża z rokokowym hełmem i latarnią, wyraźnie odcinająca się od barokowej bryły.

Wojna, ruina i powolny ratunek

Zamek odnawiano w XIX wieku i ponownie w latach 1937–1939. Pod koniec II wojny światowej pałac częściowo spłonął i popadał w coraz większą ruinę; w 1954 roku przeprowadzono jedynie prace zabezpieczające. Od 1997 roku obiekt ma prywatnego właściciela. Według serwisu fotopolska.eu wymieniono m.in. dachówki i część okien oraz odnowiono fontannę przed głównym wejściem, a część podziemi przygotowano na imprezy okolicznościowe. Pałac wpisano do rejestru zabytków w 1950 i 1956 roku.

Tripto podpowiada

Pałac to teren prywatny – najlepiej oglądać go z zewnątrz, od strony parku. Według fotopolska.eu podziemia i wieżę udostępniano tylko w dni otwarte, ale ta informacja pochodzi sprzed lat, więc przed przyjazdem zapytaj o aktualne zasady w urzędzie miasta. Na sam pałac wystarczy pół godziny. Warto dołożyć wycieczkę do neogotyckiej wieży na Wzgórzu Fryderyki (165 m n.p.m.), w lesie około 5 km na południowy zachód od pałacu – wzniesiono ją w XIX wieku na cześć Friederike von Reichenbach-Goschütz, matki Wilhelma Augusta zu Dohna-Schlodien.