Pałac Łomnica

Barokowa rezydencja z drugiej połowy XVII wieku w Dolinie Łomnicy, 5 km od Jeleniej Góry, sąsiadująca z klasycystycznym „Domem Wdowy” i zabytkowym folwarkiem. Po latach ruiny zespół odrodził się jako hotel z restauracją — prowadzonym przez potomkinię przedwojennych właścicieli.

Od Zedlitzów do Küsterów

Dobra łomnickie wzmiankowano już w 1475; kolejno należały do rodziny Zedlitzów (do 1654), Tomagninich (do 1737) i jeleniogórskiego kupca Christiana Mentzela. W 1835 r. kupił je Carl Gustav von Küster i jego rodzina dzierżyła pałac do 1945 r. Wczesnobarokowy dwór z ryzalitami narożnymi przebudowano w latach 20. XVIII wieku — projekt przypisuje się Martinowi Franzowi von Reveil — a gruntownie zmieniono ponownie w latach 1838–1844 według planów Alberta Tollberga.

Ruina i odrodzenie

Po 1945 pałac przejął polski państwowy majątek. Do 1977 mieściła się w nim szkoła, potem budynek stał pusty i popadał w ruinę. W 1992 kupiło go polsko-niemieckie towarzystwo i rozpoczęła się restauracja. Dziś zespołem kieruje Elisabeth von Küster — potomkini rodziny, której Łomnica należała przed wojną. Pałac zachował pierwotny układ pomieszczeń i duże fragmenty malowideł ściennych z XVIII i XIX wieku.

Co robić na miejscu

W klasycystycznym „Domu Wdowy” z lat 1803–1804 działają dziś hotel, restauracja i kawiarnia, a w zabudowaniach folwarcznych piekarnia, kuźnia i sklepy z lnem oraz produktami regionalnymi. Wieś leży na rozwidleniu dróg do Karpnik i Wojanowa — pałac dobrze sprawdza się jako baza wypadów szlakiem pałaców Kotliny Jeleniogórskiej.