Ogrody i arboreta
27 maja 1727 roku August II Mocny udostępnił mieszkańcom Warszawy ogród przy swoim pałacu — był to pierwszy publiczny park w Polsce. Barokowe założenie w stylu francuskim projektowali nadworni architekci Wettynów, w tym Matthäus Daniel Pöppelmann, twórca drezdeńskiego Zwingeru. Idea na tamte czasy rewolucyjna: królewski ogród otwarty dla każdego.
Od 2 listopada 1925 roku w arkadach ocalałego fragmentu pałacu Saskiego płonie znicz przy mogile nieznanego ochotnika poległego w obronie Lwowa. Trumnę wybrała na Cmentarzu Orląt Lwowskich Jadwiga Zarugiewiczowa, matka żołnierza zaginionego pod Zadwórzem, którego ciała nigdy nie odnaleziono. To tu 11 listopada odbywają się najważniejsze uroczystości państwowe.
Główna oś parku zamyka się empirową fontanną Henryka Marconiego z 1855 roku. Wzdłuż alejek ustawiono 21 barokowych rzeźb muz i cnót dłuta Jana Jerzego Plerscha. Ogród bywał technicznym laboratorium miasta: 16 czerwca 1855 roku ruszył tu pierwszy warszawski wodociąg, w 1902 roku Kazimierz Prószyński pokazywał tu swoje filmy, a od 1906 roku alejki oświetlały latarnie elektryczne.
W 1942 roku Niemcy zamknęli park dla Polaków, a w 1944 roku wojna zniszczyła pałac Saski i większość zieleni. Już w kwietniu 1945 roku park odminowano i oddano mieszkańcom. Dziś to 15,5 ha zieleni między placem Piłsudskiego a Śródmieściem — wygodny przystanek między Starym Miastem a centrum. Na spacer z fontanną, rzeźbami i Grobem Nieznanego Żołnierza zaplanuj 30–45 minut.
GetYourGuide
Zobacz polecane doświadczenia, bilety i wycieczki, które możesz zarezerwować online.
Link partnerski — możemy otrzymać prowizję od rezerwacji.Booking.com
Hotele, pensjonaty i apartamenty w pobliżu: Ogród Saski w Warszawie.
Zobacz noclegi na Booking.comLink partnerski — możemy otrzymać prowizję od rezerwacji.