Muzeum Drogownictwa w Szczucinie

Muzeum Drogownictwa w Szczucinie to jedyne w Polsce miejsce, w którym historię dróg można dosłownie przejść pieszo – od nawierzchni starożytnych po współczesny asfalt. Oficjalnie działa jako Zespół Historii Drogownictwa Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Na blisko dwóch hektarach otoczonych lasem stoją walce parowe, pługi, kruszarki i wąskotorowa lokomotywa, a w budynku przypominającym most opowiedziano o ludziach, którzy budowali polskie drogi. To świetny przystanek dla rodzin i miłośników techniki.

Historia muzeum

Kolekcja powstała w 1982 roku z inicjatywy drogowców z ówczesnego Rejonu Dróg Publicznych w Tarnowie. Początki były skromne: pierwsze zabytkowe maszyny stały na skraju czynnej bazy obwodu drogowego, a część eksponatów mieściła się w drewnianym baraku. Pasjonaci wyszukiwali w całym kraju walce i urządzenia przeznaczone na złom i zwozili je do Szczucina. W maju 1992 roku cały zespół wpisano do rejestru zabytków, a w 2005 roku opiekę nad zbiorami przejęła GDDKiA, powołując wydział zajmujący się historią drogownictwa. Do 2008 roku muzeum odwiedziło około 150 tysięcy osób, a skatalogowano ponad 2 tysiące eksponatów.

Co zobaczyć

• Budynek główny – z dwiema ceglanymi wieżami i łukowym przęsłem, celowo przypomina most. W środku zobaczysz wystawę o budowie i utrzymaniu dróg i mostów, naturalnej wielkości sceny z pracy drogowców, dokumenty, odznaczenia, sztandary i mundury.
• Most Bailey – stalowa przeprawa o długości 51 m łączy budynek ze skansenem; z góry dobrze widać całą ekspozycję.
• Trasa przez historię dróg – kręta ścieżka o długości ponad kilometra, ułożona z oryginalnych krawężników, przepustów i różnych nawierzchni. Kolejne odcinki pokazują drogi od starożytności do czasów współczesnych.
• Maszyny – walce parowe (m.in. Henschel), spalinowe i ciągnione, kotły, kruszarki, pługi śnieżne, ciągniki, równiarki oraz zestaw kolejki z dawnej cegielni z lokomotywą WLs40.

Jak zwiedzać i ile czasu zaplanować

GDDKiA szacuje wizytę na 1–3 godziny. Ekspozycja plenerowa jest przygotowana do samodzielnego zwiedzania, a na terenie działają beacony współpracujące z aplikacją turystyczną Małopolski. Zacznij od budynku, przejdź mostem nad skansen i zejdź na trasę – tak zobaczysz chronologię od najstarszych nawierzchni. Dzieci do 13 lat muszą być pod opieką dorosłych, a w grupach obowiązuje co najmniej jeden opiekun na 10 dzieci. Po wcześniejszej rezerwacji można rozpalić grill (własny prowiant i węgiel). Muzeum organizuje też wydarzenia, m.in. nocne zwiedzanie w czerwcu. Teren jest rozległy i w większości utwardzony kostką, więc spacer z wózkiem nie powinien sprawiać trudności; w słoneczny dzień zabierz nakrycie głowy, bo większość ekspozycji jest pod gołym niebem.

Informacje praktyczne

Stan na październik 2026:

• Adres: ul. 1 Maja 39, 33-230 Szczucin (przy drodze krajowej nr 73).
• Godziny: cały rok poniedziałek–piątek 7:00–16:00; od 11 kwietnia do 25 października 2026 ekspozycja plenerowa także w soboty i niedziele 10:00–17:00.
• Wstęp: bezpłatny.
• Grupy: termin trzeba zarezerwować wcześniej – tel. +48 14 643 52 78, e-mail whd@gddkia.gov.pl.

Po zakończeniu sezonu weekendowego muzeum jest otwarte tylko w dni robocze, więc wizytę w listopadzie czy zimą zaplanuj na tydzień.

Dojazd i okolica

Szczucin leży w powiecie dąbrowskim, przy drodze krajowej nr 73 łączącej Kielce z Tarnowem. Z Tarnowa to ok. 45 km, z Krakowa około dwóch godzin jazdy samochodem. Muzeum łatwo połączyć z wycieczką nad Wisłę, która płynie tuż obok miasta, albo z wizytą w Tarnowie i Dąbrowie Tarnowskiej, gdzie warto zobaczyć odnowioną synagogę.