Mury obronne w Nysie

Nysa, stolica biskupów wrocławskich, przez pięć stuleci była zamknięta w pierścieniu ceglanych murów z czterema bramami i 28 basztami. W XIX wieku mury rozebrano, żeby połączyć ciasne śródmieście z nowymi dzielnicami. Zostały dwie wieże bramne, które dziś stoją samotnie wśród ulic: ceglana Ziębicka z kamiennym lwem i biała Wrocławska z koronkową attyką. Każda opowiada inną część historii miasta.

Historia: mury biskupa Przecława

Około 1350 roku, za biskupa Przecława z Pogorzeli, Nowe Miasto otoczono murami z basztami, przedmurzem i fosą. Bramy prowadziły w cztery strony: Wrocławska na północnym wschodzie, Ziębicka na północnym zachodzie, Bracka na południowym zachodzie i Celna na południu. Do miasta wjeżdżało się po zwodzonych mostach. Wzmianka o międzymurzu z 1414 roku świadczy, że istniał też drugi, zewnętrzny mur. W 1428 roku obwarowania obroniły Nysę przed husytami, którzy zdobyli wtedy wiele innych miast śląskich.

W XVI wieku, w obliczu zagrożenia tureckiego, mury zmodernizowano, a jeszcze na początku XVIII wieku je remontowano – choć miasto otaczały już nowożytne fortyfikacje bastionowe. Rozbiórka nastąpiła w drugiej połowie XIX i na początku XX wieku.

Wieża Ziębicka

Czterokondygnacyjna gotycka wieża z 1350 roku jest zbudowana z cegły z dodatkiem ciemniejszej zendrówki, ułożonych w dekoracyjny deseń. Kwadratowe otwory w ścianach to ślady po belkach rusztowania z czasów budowy. Najwyższa, węższa kondygnacja ma ganek z krenelażem i strzelnicami kluczowymi. Pierwotnie do wieży wchodziło się tylko z korony murów, na wysokości drugiej kondygnacji – zamurowany otwór i kamienne kroksztyny pod dawnym pomostem są widoczne do dziś.

Nad obecnym wejściem w przyziemiu osadzono w 1922 roku renesansową figurę lwa, wykonaną przypuszczalnie w drugiej połowie XVI wieku. Według tradycji to zdobycz z wyprawy mieszczan nyskich na Ziębice w 1489 roku.

Wieża Wrocławska

Biała, 33-metrowa wieża także pochodzi z połowy XIV wieku. Dawniej wieńczyła ją murowana iglica, zniszczona przez Szwedów w 1642 roku, w czasie wojny trzydziestoletniej. Na przełomie XVI i XVII wieku wieża dostała manierystyczną attykę z artyleryjskimi strzelnicami, ozdobnymi szczycikami i narożnymi wieżyczkami. Na początku XX wieku przebito wejście w przyziemiu i osadzono w nim ozdobny portal z kamienicy „Pod Patrycjuszem”, która stała kiedyś w rynku. Wieża służyła też jako więzienie. Obok zachował się krótki odcinek muru miejskiego.

Tripto podpowiada

Obie wieże stoją w pobliżu dawnych plant, przy ul. Wrocławskiej i przy ul. Bolesława Krzywoustego, w zasięgu krótkiego spaceru od rynku. Wieża Ziębicka bywa sezonowo udostępniana jako punkt widokowy na panoramę miasta – godziny sprawdź w nyskiej informacji turystycznej. Na obie wieże z zewnątrz wystarczy godzina razem ze spacerem; warto połączyć je ze zwiedzaniem nowożytnej twierdzy Nysa, której fortyfikacje bastionowe otoczyły miasto jeszcze za czasów średniowiecznych murów.