Zabytki techniki
Nad źródłowym odcinkiem Wiercicy, tam gdzie rzeka wypływa ze Stawu Zielonego, stoi drewniany Młyn Kołaczew z 1807 roku – ostatni z sześciu młynów wodnych, które pracowały niegdyś na rzece w okolicach Złotego Potoku. Budynek leży w granicach rezerwatu przyrody „Parkowe", na terenie Parku Krajobrazowego Orlich Gniazd.
Pierwsza pisemna wzmianka o młynie pochodzi z 1473 roku, gdy jego młynarzem był Piotr Palis, a właścicielem rycerz Piotr Potocki ze Szreniawy. Obecny budynek wzniesiono w 1807 roku, a na mapie Królestwa Polskiego z 1839 roku figuruje już pod nazwą Kołaczew. Po pożarze został odbudowany w 1928 roku. Po II wojnie światowej upaństwowiono go i prowadziła Gminna Spółdzielnia Produkcyjna, a w latach 50. XX wieku usunięto koło wodne, zastępując je napędem elektrycznym. Dziś młyn pozostaje w rękach prywatnych i nie pracuje; zachowała się m.in. turbina systemu Peltona.
Nazwa Kołaczew pochodzi od charakterystycznego kołatania, jakie wydawało pracujące koło; według innej interpretacji przypomina o kole, które służyło dobru wszystkich mieszkańców.
Młyn stoi przy drodze wojewódzkiej nr 793, około 1,5 kilometra na południowy zachód od centrum Złotego Potoku. Obiekt znajduje się na trasie Szlaku Architektury Drewnianej, a w pobliżu wyznaczono ścieżki rezerwatu Parkowe prowadzące wzdłuż Wiercicy, źródeł rzeki i stawów.
GetYourGuide
Zobacz polecane doświadczenia, bilety i wycieczki, które możesz zarezerwować online.
Link partnerski — możemy otrzymać prowizję od rezerwacji.Booking.com
Hotele, pensjonaty i apartamenty w pobliżu: Młyn Kołaczew w Złotym Potoku.
Zobacz noclegi na Booking.comLink partnerski — możemy otrzymać prowizję od rezerwacji.