Kościół Dobrego Pasterza w Świerklańcu

W północnej części świerklanieckiego parku, w oddaleniu od dawnych zabudowań pałacowych, stoi neogotycki kościół Dobrego Pasterza — ewangelicka świątynia pałacowa rodu Henckel von Donnersmarcków, połączona otwartym krużgankiem z rodzinnym mauzoleum, nad którym góruje miedziany Anioł Pokoju.

Klejnot hrabiego

Świątynię wzniesiono w latach 1896–1897 na życzenie hrabiego Guido von Donnersmarcka, według projektu Juliusa Carla Raschdorffa, architekta z Pszczyny. Kościół miał służyć hrabiemu, jego rodzinie i urzędnikom z pobliskiej rezydencji, a za wzór posłużył berliński Monbijou. W latach 1903–1905 na północ od kościoła dobudowano rodowe mauzoleum, połączone ze świątynią krużgankiem o zdobionych łukach i filarach — razem tworzą neogotycki zespół sakralno-sepulkralny.

Rozgrabione w 1945 roku

II wojny światowej zespół nie ucierpiał, ale w 1945 roku został splądrowany — przepadły witraże i organy, rozgrabiono wyposażenie. Po powojennych remontach kościół wrócił do funkcji sakralnych: dziś jest katolicką świątynią filialną parafii Chrystusa Króla w Świerklańcu.

W krypcie i w praktyce

W krypcie mauzoleum spoczywają m.in. Guido Henckel von Donnersmarck i jego pierwsza żona Blanka, markiza de Paiva. Kościół przy ul. Parkowej uchodzi za jedno z chętniej wybieranych miejsc ślubnych w regionie; w sezonie msze odprawiane są w niedziele, a śluby zdarzają się w soboty. Zwiedzanie warto połączyć ze spacerem po parku i wizytą przy Pałacu Kawalera — resztkach dawnej rezydencji zwanej Małym Wersalem.