Klasztor Bonifratrów w Prudniku

Przy ul. Piastowskiej w zachodniej części prudnickiego Starego Miasta stoi barokowy zespół klasztorny bonifratrów – zakonu, który od 1766 roku prowadzi tu dzieło opieki nad chorymi. Jego początki to historia wdzięczności: pułkownik ciężko ranny w wojnie siedmioletniej został wyleczony przez zakonnika i postanowił ufundować w Prudniku szpital. Dziś w zespole działają kościół św. Piotra i Pawła, klasztor, apteka i Dom św. Jana Bożego.

Historia: dziękczynna fundacja pułkownika

Fryderyk Wilhelm von Röder (1718–1781), podpułkownik stacjonującego w Prudniku pułku kirasjerów, został ciężko ranny kartaczem w bitwie pod Świebodzicami. Pomógł mu brat Martini Probus z wrocławskiej wspólnoty bonifratrów – ten sam, który wcześniej wyleczył ciężko chorego syna prudnickiego mieszczanina Weidingera. W podzięce Röder zabiegał o szpital dla okolicznej ludności i w 1764 roku król Fryderyk II wydał zgodę na założenie klasztoru. Do 1766 roku zakonnik urządził na kupionej przez pułkownika ziemi szpitalik z kaplicą i aptekę. Klasztor ze szpitalem powstał w latach 1782–1783, a kościół – w latach 1785–1787; w 1793 roku dobudowano barokową wieżę, na którą zużyto 60 000 cegieł.

Co zobaczyć

• Kościół św. Piotra i Pawła – jednonawowy, barokowy, z nietypową północną orientacją prezbiterium zamiast tradycyjnej wschodniej.
• Ołtarz główny z obrazem patronów, darem rodziny Weidingerów, oraz dwa obrazy z lat 60. XVII wieku: św. Bonawentura i św. Ludwik Bertrand.
• Polichromię z 1906 roku autorstwa Klincka – sceny Dobrego Pasterza, uzdrowienia przy sadzawce Betesda, Miłosiernego Samarytanina i z życia św. Jana Bożego.
• Drogę Krzyżową Josepha Fahnrotha z 1870 roku i organy przeniesione z dawnego kościoła kapucynów.
• Fasadę klasztoru – piętnastoosiową, ze stiukowym portalem i płaskorzeźbą z gołębicą oraz datami 1764–2004.

Ciekawostki

Dzięki umiejętnościom medycznym bonifratrzy uniknęli edyktu sekularyzacyjnego króla Fryderyka Wilhelma III z 1810 roku. Klasztor miał oświetlenie gazowe już w 1864 roku. W latach 1914–1916 wzniesiono skrzydło wschodnie, a w czasie I wojny światowej działał tu lazaret wojskowy. Po II wojnie światowej szpital i aptekę upaństwowiono, braciom zostawiając tylko kościół; aptekę odzyskali w 1991 roku, szpital w 2004 roku, a od 2006 roku działa w nim Dom św. Jana Bożego. W klasztorze przechowywany jest portret fundatora, pułkownika von Rödera.

Tripto podpowiada

Kościół jest czynną świątynią, więc wnętrze najlepiej oglądać przed nabożeństwami lub po nich; porządek liturgii publikują bonifratrzy na swojej stronie. Na kościół i fasadę klasztoru wystarczy około 30 minut. Pamiętaj, że klasztor i Dom św. Jana Bożego to miejsca opieki nad chorymi i starszymi – nie wchodź do budynków bez zaproszenia. Zespół leży w obrębie Starego Miasta, więc łatwo połączyć go ze spacerem po centrum Prudnika.