Kościół Św. Wawrzyńca w Głuchołazach

Dwuwieżowa fara św. Wawrzyńca stoi przy rynku w Głuchołazach, a jej najstarszy element pamięta średniowieczne miasto. Wczesnogotycki portal przetrwał wszystkie przebudowy i należy do cennych śląskich zabytków; gminny serwis turystyczny nazywa go „kamiennym dokumentem średniowiecznej tradycji naszego miasta". Kościół wpisano też do Kanonu Krajoznawczego Polski.

Historia

Świątynia powstała po lokacji miasta w 1222 roku i od początku była murowana, a parafię wzmiankowano w 1285 roku. Po spaleniu przez husytów w 1428 roku kościół odbudowano. Obecny barokowy kształt nadała mu przebudowa z lat 1729–1731, zainicjowana przez biskupa wrocławskiego Franciszka Ludwika von Neuburga, wielkiego mecenasa sztuki. Do nowego korpusu włączono część zachodniej elewacji starszej, romańsko-gotyckiej budowli z XIII wieku. Projektantem był zapewne Jan Innocenty Töpper, autor m.in. kościołów w Głubczycach i Prudniku.

Hełmy Hansa Poelziga

Od 1841 roku wieże nakrywały proste hełmy w kształcie ściętych ostrosłupów, kryte blachą. W latach 1903–1907 zastąpiono je trójprześwitowymi hełmami z galeriami, które zaprojektował Hans Poelzig, wybitny wrocławski architekt. To właśnie one nadają dziś sylwetce kościoła charakterystyczny wygląd.

Wnętrze

W barokowym wnętrzu stoi aż 8 ołtarzy bocznych z XVIII wieku i neobarokowy ołtarz główny z 1921 roku z potężną figurą patrona, św. Wawrzyńca. W ołtarzu Matki Bożej Bolesnej znajduje się barokowy obraz „Opłakiwanie Chrystusa" z końca XVII wieku. To kopia płótna Antoona van Dycka, wykonana w warsztacie Michaela Willmanna, wybitnego malarza śląskiego baroku.

Tripto podpowiada

Fara stoi przy ul. Kościelnej 4. Najpierw obejrzyj z bliska portal, najstarszą część kościoła, a potem cofnij się na rynek, skąd dobrze widać hełmy Poelziga. To czynna fara, więc wnętrze najłatwiej zobaczyć przy okazji nabożeństw; na samą wizytę wystarczy 20–30 minut. W mieście, przy ul. Marii Skłodowskiej-Curie, stoi kościółek św. Rocha z lat 1626–1627, pamiątka po epidemii dżumy.