Kościół Św. Rocha w Głuchołazach

Kościółek św. Rocha w Głuchołazach jest pamiątką po wielkiej epidemii dżumy, która nawiedziła miasto w połowie XIV wieku. Kaplicę wzniesiono tu ok. 1350 roku, a obecna, niewielka świątynia powstała w latach 1626–1627. Jej patron, św. Roch, od wieków jest wzywany jako opiekun chroniący przed zarazą, a wystrój wnętrza wprost nawiązuje do tamtej tragedii.

Historia

Kościół zbudowano z własnych środków głuchołaskiego proboszcza i poświęcono latem 1628 roku. Był to kościółek cmentarny: do 1866 roku otaczał go cmentarz, na którym chowano parafian ze wsi, głównie rolników. W XIX wieku budowla popadła w ruinę i w 1860 roku odnowił ją proboszcz Bulang. Dziś to kościół filialny parafii św. Wawrzyńca.

Co zobaczyć

Bryła ma cechy gotyckie: trójboczną absydę, drewnianą wieżyczkę z dzwonkiem, ostrołukowe okna i portal. Najcenniejszy jest późnorenesansowy ołtarz z 1625 roku, zwieńczony pelikanem, symbolem Chrystusa. W ośmiobocznym obrazie na desce, namalowanym przez Schonfeldera, Dzieciątko w ramionach Matki Bożej powstrzymuje karzącą rękę Boga z piorunem i młotem. Dolna część ołtarza przypomina sarkofag z łacińskimi napisami i płaskorzeźbą Węża Miedzianego, który według Biblii odwrócił chorobę od Izraelitów.

Ciekawostki

• W bocznych ołtarzach znajdują się płaskorzeźby modlącego się św. Izydora z 1634 roku, patrona rolników, oraz Ukoronowania cierniem z 1680 roku.
• Po bokach ołtarza głównego stoją barokowe rzeźby św. Rocha i św. Sebastiana, a w medalionach — ich późniejsze wizerunki.
• Zwieńczenie ołtarza zdobią medaliony św. Wawrzyńca, Matki Bożej Bolesnej i św. Jana Ewangelisty.

Tripto podpowiada

Kościółek stoi przy ul. Marii Skłodowskiej-Curie. Na obejrzenie bryły i portalu z zewnątrz wystarczy kwadrans, a o możliwość wejścia do wnętrza najlepiej zapytać wcześniej w parafii św. Wawrzyńca, bo źródła nie podają stałych godzin zwiedzania. Wizytę łatwo połączyć z barokową farą św. Wawrzyńca przy rynku.