Przyroda
Chrosna, Małopolskie
Jeszcze dwadzieścia lat temu skały tej doliny niemal znikały pod krzakami i drzewami. Po latach 50. XX wieku Dolina Brzoskwinki zarosła i przestała przyciągać turystów — dopiero mieszkańcy Chrosnej odsłonili wapienne turnie i wytyczyli ścieżkę „Chrośnianeczka”. Dziś to jeden z największych rejonów skałkowych na Garbie Tenczyńskim, z korytarzem skalnym, punktem widokowym z krzyżem i jaskinią, w której według miejscowych opowieści duch pilnował krów.
Dolina ma około 4 km długości i leży między Brzoskwinią, Chrosną i Morawicą, na zachód od Krakowa. Jej dnem płynie potok Brzoskwinka, którego źródło we wsi Brzoskwinia jest pomnikiem przyrody. Górny odcinek ma łagodne stoki i szerokie dno (100–250 m), dolny — koło Chrosnej — to skalisty wąwóz z dnem szerokim na około 50 m i licznymi skałami na obu stromych zboczach. Zbocze wschodnie należy do Brzoskwini w gminie Zabierzów, zachodnie do Chrosnej w gminie Liszki.
Wapienie powstały w późnej jurze na dnie płytkiego morza. Woda z rozpuszczonym dwutlenkiem węgla wyżłobiła w nich kilkanaście jaskiń i schronisk o barwnych nazwach: Jaskinia Leśnych Skrzatów, Studnia Szalonego Chłopa, Schronisko Kuny czy Wielki Okap. Dawne pastwiska na zachodnim zboczu zarosły lasem grądowym z grabem, dębem, brzozą, jesionem i olszą, a na skałach rosną murawy kserotermiczne z chronionymi gatunkami roślin.
Do lat 50. XX wieku dolinę odwiedzali turyści, grotołazi i wspinacze. Potem zarosła i zniknęła z turystycznych map. W latach 2005–2006 z inicjatywy mieszkańców Chrosnej i Stowarzyszenia „Horyzont” Chrośnieńskie Skały, założonego przez Stefana Rzewuskiego, wycięto część drzew, odsłaniając skały, wytyczono ścieżkę dydaktyczno-widokową, ustawiono ławki, tablice i miejsca biwakowe oraz przygotowano parking.
Pętla ma 4,4 km długości i zajmuje 1,5–2 godziny. Po drodze:
Dolina Brzoskwinki to największe zgrupowanie skał na Garbie Tenczyńskim i jeden z popularniejszych rejonów wspinaczkowych Jury. Skały dzielą się na trzy grupy. Chrośnieńskie Skały (m.in. Lisie Jamy, Obchodnia, Skała Artystów, Mysiura) są własnością gminy. Skały po drugiej stronie doliny (m.in. Diabla Skała, Labirynt, Kazalnica, Kanion) leżą na terenie prywatnym — wspinaczka wymaga każdorazowo zgody właściciela, a dojść do nich można tylko ścieżką. Trzecią grupę tworzą Węzie Skały w zachodniej części doliny.
Publiczna ścieżka plenerowa dostępna przez cały rok; prywatne skały tylko według zasad właścicieli.
Wstęp na publiczną ścieżkę bezpłatny. Parkowanie zależy od oznakowania i wybranego miejsca.
Sprawdź aktualne informacje przed wizytą.
Booking.com
Hotele, pensjonaty i apartamenty w pobliżu: Dolina Brzoskwinki.
Link partnerski — możemy otrzymać prowizję od rezerwacji.