Kopiec Piłsudskiego w Krakowie

W nasyp tego kopca wsypano ziemię ze wszystkich pól bitewnych I wojny światowej, na których walczyli Polacy, a od 1981 roku u jego podnóża spoczywa także ziemia z pobojowisk II wojny — stąd jego przydomek „Mogiła Mogił”. Kopiec Józefa Piłsudskiego na szczycie Sowińca w Lesie Wolskim ma około 35 m wysokości i 111 m średnicy u podstawy. To najwyższy z pięciu krakowskich kopców i największy kopiec w Polsce, a przy dobrej przejrzystości powietrza widać z niego nawet Tatry.

Historia: pomnik niepodległości

Pomysł rzucił por. Franciszek Supergan, a w 1934 roku zatwierdził go Związek Legionistów Polskich; komitetem budowy kierował płk Walery Sławek. Sypanie rozpoczęto 6 sierpnia 1934 roku, dokładnie w 20. rocznicę wymarszu z Krakowa I Kompanii Kadrowej Legionów. Po śmierci marszałka w 1935 roku postanowiono nadać kopcowi jego imię. Prace zakończono 9 lipca 1937 roku; projekt przygotował Franciszek Mączyński, a łącznie usypano około 130 tys. m³ ziemi. W 1938 roku złożono tu także ziemię z wyspy Graciosa na Azorach, gdzie zginął lotnik mjr Ludwik Idzikowski — przysłano ją w urnie wykonanej z cylindra silnika lotniczego.

Kopiec, który próbowano wymazać

W 1941 roku generalny gubernator Hans Frank polecił usunąć kopiec, ale rozkazu nie wykonano. Po wojnie władze komunistyczne starały się zatrzeć pamięć o tym miejscu: w 1953 roku przy użyciu czołgu zerwano ze szczytu granitową płytę z Krzyżem Legionowym, niszcząc przy tym stoki. Odnowę rozpoczęto dopiero w 1981 roku z inicjatywy powstałego rok wcześniej Komitetu Opieki nad Kopcem. Kolejnym ciosem były ulewy z lat 1996–1997, które podmyły około 65% zboczy; remont trwał pięć lat i zakończył się w 2002 roku.

Co zobaczyć

• Panoramę ze szczytu na wysokości 393,6 m n.p.m. — na zachodnią część Krakowa, dolinę Wisły i, w przejrzyste dni, Tatry.
• Ścieżkę spiralnie okrążającą kopiec, którą wchodzi się na szczyt.
• Polanę na Sowińcu u podnóża — rozległą polanę z ławkami, wiatami, boiskiem i placem zabaw.
• Metę Biegu Trzech Kopców, który od 2007 roku kończy się właśnie pod kopcem.

Tripto podpowiada

Najprościej dojechać autobusem linii 134 do pętli przy zoo, a stamtąd przejść około 1,5 km asfaltową aleją Wędrowników — to wygodny wariant także dla wózków i rowerów, zajmujący około 20–30 minut. Samochodem w weekendy i święta nie wjedziesz w głąb lasu, więc przed wyjazdem sprawdź aktualne zasady parkowania na stronie miasta lub zoo. Na samo wejście i widok wystarczy godzina, ale kopiec dobrze połączyć z dłuższym spacerem po Lesie Wolskim — do zoo, Panieńskich Skał albo klasztoru Kamedułów na Bielanach. Po deszczu leśne ścieżki bywają śliskie, a widok na góry zależy od przejrzystości powietrza — w pochmurny dzień Tatr nie zobaczysz.