Brama Paczkowska w Ziębicach

Wysoka, jasna wieża z ceglanym, stożkowym hełmem, wyrastającym nad krenelażem jak spiczasta czapka, to najbardziej charakterystyczny widok Ziębic zaraz po bazylice. Brama Paczkowska pochodzi z 1491 roku i jest jedyną zachowaną z bram, którymi wjeżdżało się do średniowiecznego miasta. Jej przejazd bramny jest wciąż otwarty.

Historia umocnień

W 1336 roku Ziębice zajmowały 35 hektarów i były otoczone murami miejskimi z pięcioma bramami. Miasto było wtedy siedzibą księstwa ziębickiego i w tym samym roku przeżyło oblężenie przez margrabiego Moraw, późniejszego cesarza Karola IV. W 1429 roku husyci zniszczyli miasto i zamek. Z umocnień zachowały się fragmenty murów z XIII–XIV wieku oraz wieża Bramy Paczkowskiej, nazwanej od drogi prowadzącej do Paczkowa. W latach 1322–1521 Ziębice były siedzibą lokalnej linii Piastów, a w 1530 roku książę Karol I przeniósł rezydencję do Ząbkowic.

Co zobaczyć

• Wieżę bramną z otynkowanym trzonem, kamiennymi narożnikami, wąskimi otworami strzelniczymi i krenelażem.
• Stożkowy hełm z cegły – wysoki i strzelisty, widoczny z daleka.
• Herb miasta i ozdobne kotwy na fasadzie.
• Odcinki murów obronnych z kamienia łamanego, w tym półokrągłe bastejki i ciągi muru w zieleni w pobliżu bramy.

Tripto podpowiada

Bramę najlepiej sfotografować od strony rynku, patrząc wzdłuż ulicy – wieża zamyka wtedy perspektywę. Spacer wokół bramy i wzdłuż zachowanych fragmentów murów zajmuje około pół godziny; do bazyliki św. Jerzego są stąd dwie–trzy minuty.