Zamek w Lublińcu

Zamek w Lublińcu stoi niemal w samym centrum miasta, a choć jego obecna postać jest efektem współczesnej renowacji, historia sięga końca XIII wieku, kiedy powstała tu warownia książąt opolskich. Dziś mieści hotel z restauracją i strefą SPA, a zamek regularnie gości wydarzenia kulturalne; biblioteka przechowuje cenne dzieła Edity Stein, patronki Lublińca.

Od Kochcickich po Cellarych

Pierwsza wzmianka o zamku pochodzi z 1397 roku, gdy należał do księcia Władysława Opolczyka. Po śmierci Jana Dobrego Lubliniec wraz z księstwem przypadł Habsburgom, a zamek oddawano w dzierżawę, aż w 1587 roku kupił go Jan Kochcicki, dzierżawiwszy go wcześniej od 1576 roku, i gruntownie przebudował na rodową siedzibę. W 1638 roku zatrzymał się tu na krótko król Władysław IV Waza. W 1645 roku Habsburgowie skonfiskowali Kochcickim dobra za wspieranie protestantyzmu; nowym właścicielem został Andrzej Cellary, którego ród władał rezydencją do 1722 roku. Po wielkim pożarze miasta w 1650 roku odbudowano zamek w duchu barokowej rezydencji. W 1655 roku schronienie znalazł tu obraz jasnogórski, wywieziony z klasztoru przed oblężeniem.

Zamek dziś

Pod koniec XIX wieku władze niemieckie otworzyły tu szpital dla umysłowo chorych i kalekich; po przejściu Lublińca do Polski w 1922 roku działał nadal szpital psychiatryczny. W 2005 roku zamek pozyskała firma prywatna, która w 2010 roku, po gruntownej renowacji, otworzyła hotel. Latem 2012 roku zorganizowano tu pierwszy piknik rycerski, a obiekt do dziś służy turystom i miastu.