Turbacz

Turbacz (1310 m n.p.m.) to najwyższy szczyt Gorców, wznoszący się w centralnym punkcie pasma i tworzący potężny rozróg. Zbudowany jest z fliszu karpackiego; należy do Korony Gór Polski i do najchętniej odwiedzanych wierzchołków Beskidów Zachodnich. Za największy atut uchodzi panorama: ze szczytu, a jeszcze lepiej spod schroniska, widać Pieniny i Tatry — od Tatr Bielskich z Hawraniem (2150 m) i Gerlacha (2655 m) po Kasprowy Wierch (1987 m) i Banówkę (2178 m).

Schronisko im. Władysława Orkana

Pierwsze schronisko stanęło na Turbaczu w 1925 roku na polanie Wisielakówka i służyło turystom do listopada 1933 roku, gdy spłonęło — prawdopodobnie z ręki kłusowników. Kolejne, budowane od lipca 1934 roku na krańcu Hali Długiej, nie przetrwało wojny: spłonęło w listopadzie 1943 roku. Dziś tuż pod szczytem, na skraju polany Wolnica (1283 m n.p.m.), działa kamienne schronisko PTTK imienia Władysława Orkana, oficjalnie otwarte 21 sierpnia 1958 roku. Oferuje 110 miejsc noclegowych, jadalnię na 60 osób i pełne wyżywienie; w budynku stacjonuje stacja ratunkowa Grupy Podhalańskiej GOPR.

Największy węzeł szlaków w Gorcach

Pod schroniskiem zbiegają się szlaki ze wszystkich stron pasma: czerwony Główny Szlak Beskidzki prowadzi z Rabki przez Bacówkę na Maciejowej i schronisko na Starych Wierchach, zielony i żółty wchodzą z Nowego Targu i razem tworzą pętlę, a niebieski rozpoczyna się w Koninkach. Szczyt leży w granicach Gorczańskiego Parku Narodowego — nie wolno tu wchodzić z psami, a nad wyższymi partiami obowiązuje zakaz lotów dronami.