Szlaki w Piekarach Śląskich

Przez Piekary Śląskie przebiegają dwa długie szlaki regionu, wytyczone przez krajoznawcę ks. Jerzego Pawlika: czerwony Szlak Husarii Polskiej i niebieski Szlak Powstańców Śląskich. Na terenie miasta uzupełniają je krótsze trasy, a dwie z nich prowadzą do Kopca Wyzwolenia – najwyższym punkcie Piekar (356 m n.p.m.). To dobry pomysł na kilkugodzinny spacer śladami husarii Sobieskiego i powstańców.

Szlaki na terenie miasta

• Szlak Husarii Polskiej (czerwony) – część zachodnia Szarlej–Piekary–Kozłowa Góra, 8,3 km, i część wschodnia Dąbrówka Wielka–Brzeziny Śląskie, 6,3 km.
• Szlak Powstańców Śląskich (niebieski) – odcinek Szarlej–Piekary–Kopiec Wyzwolenia, 5,6 km.
• Szlak Tysiąclecia – Kopiec Wyzwolenia–Piekary–Kozłowa Góra, 6,5 km.
• Szlak Historii Górnictwa Górnośląskiego – Dąbrówka Wielka–Dołki–Kamień, 7,5 km.
• Szlak łącznikowy – 0,7 km między szlakiem husarii a szlakiem powstańców.

Przez miasto prowadzi też Droga św. Jakuba Via Regia.

Historia w nazwach szlaków

Szlak Husarii Polskiej wyznakował Oddział Bytomski PTTK w 1959 roku, w 276. rocznicę przemarszu wojsk polskich pod Wiedeń. W 1683 roku król Jan III Sobieski modlił się w Piekarach przed obrazem Matki Bożej i ufundował na tę intencję złote kielichy i patenę – sam obraz znajduje się dziś w Opolu. Szlak Powstańców Śląskich ks. Pawlik opracował w latach 1968–1971 na 50. rocznicę III powstania śląskiego; prowadzi przez miejscowości, w których walczono w latach 1919–1921, aż na Górę Świętej Anny i do Gliwic.

Kopiec Wyzwolenia usypano w latach 1932–1937 na 250. rocznicę przemarszu husarii i 15. rocznicę przyłączenia części Górnego Śląska do Polski. Przez pięć lat sypali go mieszkańcy Piekar i Szarleja, a delegacje przywoziły w urnach ziemię m.in. z Góry Świętej Anny, Gniezna i Gdyni. Pomysł usypania kopca rzucił już w 1883 roku Wawrzyniec Hajda, nazywany „Śląskim Wernyhorą”, ale nie pozwoliły na to władze niemieckie.

Tripto podpowiada

Najprościej zacząć od Kopca Wyzwolenia w zachodniej części centrum – z jego szczytu rozciąga się widok w stronę Katowic. Odcinki można łączyć dzięki szlakowi łącznikowemu. Krajobraz miasta zmieniło górnictwo, więc po drodze trafisz na hałdy, zapadliska i oczka wodne – po deszczu ścieżki bywają błotniste. Przed wyjściem sprawdź przebieg znaków na aktualnej mapie turystycznej.