Park Zdrojowy w Szczawnie-Zdroju

Park Zdrojowy w Szczawnie-Zdroju, noszący imię skrzypka Henryka Wieniawskiego, urządzono w stylu angielskim na zboczach Wzgórza Gedymina, tuż przy głównym deptaku miasta. Założenie zapoczątkowano w 1812 roku na polecenie doktora Augusta Zemplina, a rozbudowę rozpoczęto w latach trzydziestych XIX wieku. W 1844 roku park liczył 3 hektary; w drugiej połowie stulecia, po aneksji Wzgórza Gedymina, powiększono go aż do 130 hektarów.

Dziś park jest wizytówką kurortu znanego dawniej jako Bad Salzbrunn, u podnóża Chełmca (850 m). Na terenie parku stoją Dom Zdrojowy z początku XX wieku wzniesiony z inicjatywy księcia Jana Henryka XV, drewniana Hala Spacerowa i pijalnia wód mineralnych, a na skarpie — neogotycka Wieża Anny z 1817 roku, upamiętniająca księżną Annę von Hochberg.

Co warto zobaczyć

Szata roślinna robi wrażenie: rośnie tu 38 odmian i gatunków drzew iglastych oraz 89 liściastych, sprowadzonych z Ameryki Północnej, Azji i południowej Europy — cyprysiki, tulipanowce, platany i magnolie. Latem park wypełnia muzyka: odbywa się tu festiwal im. Wieniawskiego, którego pomnik stoi na terenie założenia. Do dyspozycji gości są ponadto kaskada wodna i muszla koncertowa. Osobliwym zabytkiem jest pomnik psa księcia Jerzego II Brzeskiego.

Informacje praktyczne

Park jest otwarty całą dobę i bezpłatny; wejścia znajdują się przy ul. Kościuszki i ul. Zacisze. Wieża Anny działa jako punkt widokowy. Szczawno-Zdrój leży w województwie dolnośląskim, kilka kilometrów od Wałbrzycha, a spacer po parku łączy się wygodnie z wejściem na okoliczne wzniesienia.