Pałac w Korczewie

Nad Bugiem stoi rezydencja nazywana „Perłą Podlasia". Pałac w Korczewie zaczynał jako barokowa fundacja kasztelana Wiktoryna Kuczyńskiego z 1734 roku, a dzisiejszy kształt to efekt międzywojennej odbudowy — z fasadą według szkiców Stanisława Noakowskiego.

Król Podlasia i siedlecki Wilanów

Wiktoryn Kuczyński, kasztelan podlaski, kupił Korczew w 1712 roku. Handlował zbożem i drewnem, za co nazywano go „Królem Podlasia", a jego pałac zyskał miano „siedleckiego Wilanowa". Rezydencję wzniósł w 1734 roku architekt Konczeny Boni, projektujący wówczas dla Radziwiłłów.

Norwid w Korczewie

Na początku XIX wieku Aleksander Kuczyński zlecił Franciszkowi Jaszczołdowi przeprojektowanie założenia: pałac przebudowano w duchu neogotyckim, rozplanowano park angielski, wznieiono pałacyk „Syberia", oranżerię i studnię św. Jana. Żona Aleksandra, Joanna, prowadziła korespondencję z Norwidem, który dedykował jej wiersz „Do Pani na Korczewie".

Odbudowa Ostrowskich

Po zniszczeniach I wojny światowej pałac odbudowali hr. Krystyn i Wanda Ostrowscy; fasadę przeprojektowano według szkiców Stanisława Noakowskiego. II wojna i czasy powojenne znów go wyniszczyły; w latach 90. córki Ostrowskich odzyskały pałac i zrekonstruowały zespół z parkiem.

Menhir w parku

Najstarszym zabytkiem Korczewa jest menhir w parku pałacowym — prawdopodobnie obiekt kultu sprzed chrystianizacji.

W praktyce

Zespół pałacowy działa przy ul. Księdza Brzóski 3a, codziennie 9:00–18:00; w pałacu hotel i sala weselna, w parku wystawy i galeria. Obok Drohiczyn i Grabarka.