Pałac myśliwski w Bibieli

Przy leśnej dróżce w Bibieli, sołectwie Miasteczka Śląskiego, stoi dworek myśliwski zbudowany w 1890 roku przez Henckel von Donnersmarcków – właścicieli okolicznych lasów. Po niemal stu latach obiekt dostał drugie życie w zupełnie innym świecie: w latach 70. XX wieku przejęła go PZPR dla pierwszego sekretarza Edwarda Gierka. To dobry pretekst do leśnego spaceru, który łatwo połączyć z zatopioną kopalnią na Pasiekach.

Od Donnersmarcków do Gierka

Donnersmarckowie, jeden z najbogatszych rodów przemysłowych Górnego Śląska, mieli w okolicy rozległe dobra – z ich folwarku w pobliskim Żyglinku pochodzi m.in. spichlerz z 1795 roku. Dworek w Bibieli służył im jako baza na polowania. W latach 70. XX wieku budynek przejęła partia, a w jego otoczeniu urządzono basen i duży ogród. Dziś to kameralny budynek w lesie, a nie muzeum – oficjalne źródła nie podają możliwości zwiedzania wnętrz.

Bibiela i Pasieki

Bibiela to wieś ciągnąca się wzdłuż jednej ulicy, Starowiejskiej. Jej nazwa pochodzi zapewne od młynarza – w 1683 roku w metryce żyglińskiej zapisano „Szymona Bibielę z Bibieliny”. Młyn zlikwidowano w 1729 roku, a w jego zabudowaniach urządzono leśniczówkę; kolonia z dziesięcioma gospodarstwami otrzymała samorząd w 1825 roku. W lasach zwanych Pasiekami w 1889 roku powstały dwie kopalnie rud żelaza oraz cynku i ołowiu. W 1917 roku w jednej ze sztolni natrafiono na silny napływ wody i kopalnię zalało – górnicy zdążyli uciec, ale maszyny przepadły. Dziś zostały tam kolorowe stawy, ruiny i rdzawe hałdy.

Tripto podpowiada

Dworek oglądaj z leśnej drogi i nie wchodź na teren posesji, bo żadne oficjalne źródło nie informuje o udostępnianiu go turystom. Na krótki postój wystarczy kwadrans, ale warto zaplanować dłuższy spacer lub rower: gmina wyznaczyła w okolicy trasy rowerowe z wiatami odpoczynkowymi – jedną naprzeciw leśnego parkingu przy drodze wojewódzkiej nr 908, drugą w Mieczysku niedaleko Pasiek. Według legendy kopalnię zalał rozgniewany skarbnik Szarlej, strażnik kruszców. W Bibieli rośnie też kilka pomnikowych drzew, w tym lipy liczące blisko 200 lat i dęby szacowane na 550 lat.