Tor saneczkowy na Górze Żar

Na szczycie Żaru (761 m) w Beskidzie Małym stoi zbiornik elektrowni, startują szybowce i paralotnie, a dla dzieci najważniejszy jest całoroczny tor saneczkowy. Zjazd na torze to główna atrakcja rodzinnej wycieczki na górę, na którą od 2004 roku wjeżdża się kolejką linowo-terenową z Międzybrodzia Żywieckiego. Szczyt łączy więc w jednym miejscu krótką przejażdżkę, zjazd i szeroką panoramę Kotliny Żywieckiej.

Kolejką na szczyt

Kolej linowo-terenowa należąca do Polskich Kolei Linowych ma 1300 m długości i pokonuje trasę w 5,5 minuty. Powstała na torach dawnego wyciągu szybowcowego, a pomysł wyszedł od Górskiej Szkoły Szybowcowej „Żar”, która zaproponowała przeniesienie tu starego taboru z modernizowanej kolei na Gubałówkę. Budowa trwała 130 dni, a pasażerów przewieziono pierwszy raz 14 lutego 2004 roku. Wagony są przystosowane dla osób na wózkach. W październiku 2026 roku kolej kursowała codziennie w godzinach 9.00–18.00; aktualny rozkład sprawdzisz na stronie PKL.

Co jeszcze na szczycie

Według PKL dzieci mogą „poszaleć na torze saneczkowym”, zjeść lody i kupić pamiątki. Obok toru działa punkt z szybkim jedzeniem, a w budynku górnej stacji pizzeria i restauracja. Przy górnej stacji są lunety i opisana panorama: widać Kotlinę Żywiecką z Jeziorem Żywieckim, szczyty Beskidu Żywieckiego i Śląskiego oraz Grupę Magurki Wilkowickiej. Starsi mogą zjechać na dół terenowymi hulajnogami trasą Family Line o długości 2,5 km. Zimą działają dwa wyciągi i trasy narciarskie, latem trasy rowerowe downhill.

Ciekawostki

Żar ma charakterystyczny „ścięty” wierzchołek: w latach 1971–1979 w masywie zbudowano elektrownię szczytowo-pompową Porąbka-Żar, a na szczycie powstał zbiornik w kształcie deltoidu o wymiarach około 650 na 250 m. Wcześniej, od 1936 roku, na szczycie działało szybowisko założone z inicjatywy Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej; budowa elektrowni wymusiła jego przeniesienie na stoki. Z polany przy torze często widać startujących paralotniarzy i szybowce krążące nisko nad głowami.

Tripto podpowiada

Samochód zostaw na płatnym parkingu przy dolnej stacji. Asfaltowa droga na szczyt z 1979 roku jest zwykle zamknięta dla ruchu prywatnego, a pieszo czarnym szlakiem wzdłuż torów kolejki wejdziesz w około godzinę (2 km, 300 m w górę). Na wizytę z torem saneczkowym, widokami i spacerem wokół zbiornika zaplanuj 2–3 godziny. Ceny, godziny i zasady korzystania z toru (np. wiek dzieci jadących samodzielnie) sprawdź przy kasie na szczycie, bo nie udało się ich potwierdzić w oficjalnym źródle. W sezonie i w weekendy bywa tłoczno, więc najspokojniej jest rano.