Sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej

Jedyna kalwaria na świecie na liście UNESCO działa w Kalwarii Zebrzydowskiej: bazylika i klasztor Bernardynów oraz 42 kaplice i kościoły rozsiane po zalesionych stokach wzgórza Żar. Mówi się tu o „Polskiej Jerozolimie” — układ dróżek odtwarza topografię Jerozolimy czasów Chrystusa.

Polska Jerozolima

Całość zaczęła się w 1600 roku, gdy wojewoda krakowski Mikołaj Zebrzydowski ufundował na Żarze kościół Ukrzyżowania — według modelu przywiezionego rok wcześniej z Jerozolimy. Akt fundacyjny dla bernardynów nosi datę 1 grudnia 1602, kościół i klasztor wznoszono w latach 1604–1609 pod kierunkiem Jana Marii Bernardoniego, a dwanaście kaplic Drogi Krzyżowej (1609–1617) według planów Pawła Baudartha. Nawę (1680–1702) i fasadę z dwiema wieżami (1702–1720) sfinansowała Magdalena Czartoryska.

Dróżki w liczbach

Przez zespół prowadzą dwie główne trasy: Dróżki Pana Jezusa z 28 stacjami i Dróżki Matki Boskiej z 24 stacjami — przejście każdej zajmuje około 3 godzin. W bazylice Matki Bożej Anielskiej przechowuje się cudowny obraz Matki Bożej Kalwaryjskiej; w 1979 roku Jan Paweł II nadał świątyni tytuł bazyliki mniejszej, a 17 listopada 2000 zespół uznano Pomnikiem historii.

Kiedy przyjechać

Największe przeżycie to Wielki Tydzień: misteria pasyjne odgrywane na stokach i wielkopiątkowa procesja, która gromadzi dziesiątki tysięcy pielgrzymów. Drugi wielki termin to sierpniowy odpust Zaśnięcia i Wniebowzięcia NMP. Poza tymi datami dróżki to spokojna trasa spacerowa: zarezerwuj ok. 3 godzin na każdą i weź wygodne buty, bo ścieżki bywają strome.