Kościoły i klasztory

Ruiny kościoła w Trzęsaczu

Z gotyckiego kościoła św. Mikołaja w Trzęsaczu zostało 12 metrów muru o wysokości 6 metrów, stojących na szczycie klifu. Świątynia, która wzniosła się tu na przełomie XIV i XV wieku, pierwotnie leżała około 2 km od morza — Bałtyk przez stulecia przybliżał się, aż wchłonął niemal całą budowlę.

Kościół, którego morze nie omijało

W 1124 roku postawiono w Trzęsaczu kościół drewniany; na przełomie XIV i XV wieku zastąpił go murowany, wzniesiony z ręcznie formowanej cegły na fundamencie z kamieni polnych, o wymiarach 23 na 9 metrów. Jedna z najokazalszych wiejskich świątyń Pomorza Zachodniego po reformacji (1534) stała się ewangelicka. W II połowie XVIII wieku morze zaczęło odsłaniać cmentarz przykościelny — zamknięto go w 1809 roku; nowy kościół ukończono w 1880.

Co przetrwało z wyposażenia

Od ruin ocalało znacznie więcej wyposażenia, niż mogłoby się wydawać. Gotycki tryptyk z Madonną w typie „Pięknej Madonny” trafił do kościoła w Rewalu, wczesnobarokowy ołtarz z 1673 roku dłuta Joachima Sellina stoi dziś w nowym kościele w Trzęsaczu, renesansowe stalle z 1583 roku znajdziecie w katedrze w Kamieniu Pomorskim, a dzwon z 1679 roku waży 419 kg. Ruina (południowa ściana) jest wpisana do rejestru zabytków.

Praktyka

Ruina wznosi się tuż nad krawędzią klifu, więc najciekawsza perspektywa czeka z plaży pod klifem — szczególnie o zachodzie słońca, gdy mur łapie ciepłe światło. Zostawcie chwilę na patrzenie, jak krawędź ziemi urywa się nad plażą — morze, które odebrało kościół, wciąż pracuje.