Platforma widokowa w Trzęsaczu

Gdy w 2009 roku oddawano do użytku platformę widokową w Trzęsaczu, jej kraniec wystawał kilkanaście metrów za linię brzegu – dziś, po poszerzeniu plaży refulacją, piasek sięga dalej niż koniec konstrukcji. Biała, stalowo-żelbetowa kładka o długości 36,6 m jest przedłużeniem ul. Klifowej i pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na ostatnią ścianę średniowiecznego kościoła, który przez stulecia przegrywał z Bałtykiem.

Platforma, która zastąpiła schody

Wcześniej na plażę prowadziło tu zwykłe drewniane zejście, które zdemontowano, by zabezpieczyć ruiny. Pierwotny projekt zakładał zejście z windą i sceną, ale nigdy go nie zrealizowano. Platformę zbudowano w latach 2006–2008, a otwarto w 2009 roku. Według gminy Rewal wznosi się 16,2 m nad poziom morza, a ażurowe stalowe schody prowadzą z niej na plażę. Przy dobrej pogodzie konstrukcję widać z odległości kilkunastu kilometrów, a z góry – latarnię w Niechorzu i szeroką plażę w stronę Rewala.

Kościół, który zszedł do morza

Ruiny należą do kościoła wzmiankowanego w 1331 roku, zbudowanego w środku wsi – najczęściej podaje się, że ok. 2 km od morza, choć źródła różnią się co do tej odległości. Pierwsze prace ochronne podjęto na mocy dekretu króla Prus w 1772 roku, gdy morze zabrało część przykościelnego cmentarza. Ostatnie nabożeństwo odprawiono 2 marca 1874 roku, a w Wielkanoc 1901 roku do morza runęła północna ściana. Ostatnie osunięcie fragmentu muru odnotowano 1 lutego 1994 roku; od 2001 roku brzeg wzmacniano wałem piasku, betonową opaską na palach i gabionami.

Ciekawostki

Ruiny przez lata trafiały do podręczników geografii jako przykład siły morza. Malował je brytyjski marynista Charles Pattison, a cykl szkiców i akwareli Lyonela Feiningera z lat 1928–1953 poświęcony ruinom w Trzęsaczu znajduje się w nowojorskim MoMA. Przez miejsce, w którym stoi ostatnia ściana, przebiega 15. południk długości wschodniej, wyznaczający czas środkowoeuropejski. Ołtarz ufundowany przez rodzinę von Flemmingów zdobi dziś neogotycki kościół w trzęsackim parku.

Tripto podpowiada

Platforma stoi przy ul. Klifowej, kilka kroków od ruin i Multimedialnego Muzeum na Klifie (ul. Klifowa 3b). Warto przyjść wieczorem – z tarasu ogląda się zachody słońca nad Bałtykiem. Na samą platformę i ruiny wystarczy pół godziny; z muzeum i spacerem po plaży – około dwóch godzin. Uwaga: zejście na plażę prowadzi po ażurowych stalowych schodach, a winda przewidziana w projekcie nie powstała.