Panteon w Krakowie

W kryptach kościoła św. Piotra i Pawła przy ul. Grodzkiej, między Rynkiem a Wawelem, działa Panteon Narodowy — miejsce spoczynku najwybitniejszych twórców polskiej sztuki i nauki oraz kontynuacja idei krypty zasłużonych na Skałce. Pierwszą część udostępniono 27 września 2012 roku, w czterechsetną rocznicę śmierci ks. Piotra Skargi.

Pierwszy barok Krakowa

Świątynia to kamień milowy architektury: pierwsza barokowa budowla Krakowa, ufundowana przez króla Zygmunta III Wazę dla jezuitów. Budowę rozpoczęto w 1597 roku, a ostateczny kształt nadał jej w latach 1610–1619 Giovanni Trevano — autor fasady, kopuły i wystroju. Dolomitowa fasada nawiązuje do rzymskiego kościoła Santa Susanna, a w niszach stoją figury świętych jezuickich dłuta Dawida Heela. Konsekracja nastąpiła w 1635 roku.

Idea Panteonu

Pomysł narodził się w 2009 roku, gdy paulini wycofali się z rozbudowy krypty na Skałce; inicjatorem był prof. Franciszek Ziejka. List intencyjny podpisano 26 stycznia 2010 roku, a Fundację „Panteon Narodowy" powołało 11 krakowskich uczelni, Polska Akademia Umiejętności i Archidiecezja Krakowska. O pochówkach decyduje Kapituła Panteonu z udziałem m.in. ministra kultury, rektora UJ i prezydenta Krakowa.

Kto tu spoczywa

W kryptach spoczywa ks. Piotr Skarga (zm. 1612), kaznodzieja królewski, biskup Andrzej Trzebicki (zm. 1679), a 17 września 2013 roku złożono urnę z prochami pisarza Sławomira Mrożka — pierwszego pochówku nowego Panteonu. Wejście prowadzi przez kościół; zwiedzanie łączy się ze spacerem Drogą Królewską.