Pałac w Drogoszach

Prawie 100 metrów długości, 365 okien i 52 pomieszczenia — ta skala przyniosła Drogoszom przydomek „Wersalu Prus Wschodnich”. Barokowa rezydencja rodu von Dönhoff powstała w latach 1710–1714 i dziś, częściowo odrestaurowana, stoi wśród warmińskich pól 8 km na zachód od Barcian.

Zanim przybyli Dönhoffowie

Dobra drogosskie założył w 1361 r. Konrad von Wolffersdorff, a od 1477 należały do rodu von Rautter. Ten wzniósł w latach 1596–1606 pierwszą rezydencję, wokół której w parku trzymano daniele — podarunek króla Jana II Kazimierza Wazy. W 1690 pałac spłonął po uderzeniu pioruna, a majątek przeszedł na Dönhoffów. Nową barokową rezydencję z lat 1710–1714 wzorowano na głównej siedzibie rodu, Friedrichsteinie pod Królewcem; projekt przypisuje się Johannowi von Collasowi.

Sto metrów baroku

Po rozbudowach z lat 1766 i 1785 pałac osiągnął niemal sto metrów długości i stał się największą siedzibą arystokratyczną prowincji, służącą też jako pałac królewski dla podróżujących monarchów. W środku była kaplica z 1725 r., oranżeria i teatr; Dönhoffowie kolekcjonowali flamandzkie arrasy, chińskie wazy i bibliotekę liczącą kilka tysięcy woluminów. Do zespołu należał park sięgający Gubera, ze stawem o powierzchni ponad 47 ha.

W praktyce

Pałac pozostaje w rękach prywatnych i jest remontowany etapami, więc stan poszczególnych części bywa różny — dziedziniec z podjazdem robi jednak wrażenie od pierwszego spojrzenia. Wizytę najlepiej połączyć z pobliskimi zamkami krzyżackimi w Barcianach i Kętrzynie. Dojazd drogą wojewódzką nr 590 z Korsz lub Barcian.