Kościół Św. Wawrzyńca w Dąbrowie

Parafialny kościół św. Wawrzyńca w Dąbrowie pod Opolem to jedna z najstarszych udokumentowanych świątyń opolskiej części Górnego Śląska. Własnego plebana — „Nicolaus plebanus in Dambrova" — wymienia spis dziesięcin z 1305 roku, a wezwanie diakona-męczennika Wawrzyńca sugeruje, że pierwsza świątynia stała tu zapewne już w pierwszej połowie XIII wieku.

Od Rejestru Ujazdu do renesansu

Wieś leżała wśród włości biskupów wrocławskich, więc kościół regularnie wraca w średniowiecznych źródłach: w Rejestrze Ujazdu z lat 1303–1306 odnotowano dochody parafii z włók we wsi Skarbiszów, a kanonik Galhard de Carceribus zapisał ją w rejestrze dłużników dziesięcin z lat 1335–1342. Obecna jednonawowa, murowana budowla reprezentuje późny renesans; w 1681 roku dobudowano kaplicę i przerobiono sklepienie. Z inwentarza z 1651 roku wiadomo, że świątynia miała wtedy kamienną podłogę, trzy dzwony i trzy rzeźbione ołtarze.

Fundacja hrabiny

Ciekawy ślad zostawiła Maria Sabina hrabina Mettich z domu Verdugo, fundatorka nowego ołtarza i monstrancji. Sam kościół wpisano do rejestru zabytków 24 lutego 1959 roku pod numerem 552/59. Warto też wspomnieć o sąsiedztwie zamku Hochbergów, należącego dziś do Uniwersytetu Opolskiego.

Praktycznie

Dąbrowa leży około 11 km na zachód od Opola, na skraju Borów Niemodlińskich. Świątynia pełni funkcję kościoła parafialnego i jest otwierana przede wszystkim w czasie nabożeństw; poza nimi można podziwiać jej bryłę i wystrój otoczenia.