Jaskinia Jasna w Strzegowej

Wśród pól pod Strzegową wyrasta zalesiona wapienna skała, a w jej północnej ścianie otwierają się dwa wielkie otwory. Jaskinia Jasna zawdzięcza nazwę temu, że niemal cała jest oświetlona dziennym światłem. W późnym paleolicie korzystali z niej ludzie, a jeszcze wcześniej niedźwiedzie jaskiniowe.

Historia odkryć

Miejscowi znali jaskinię od dawna, a w literaturze wspomniano ją po raz pierwszy w 1912 roku. Badania archeologiczne w latach 1947 i 1949 odsłoniły w namulisku osiem poziomów kulturowych. W najgłębszym znaleziono szczątki zwierząt, m.in. niedźwiedzia jaskiniowego, wyżej ślady obozowania ludzi w późnym paleolicie, a w najmłodszej warstwie w neolicie. Ponowne badania w latach 1992–1994 wykazały, że na szczycie skały wytwarzano na dużą skalę krzemienne siekierki.

Co zobaczyć

Jaskinia leży w skale Ścianki, zwanej też Jamami, wznoszącej się na 411 m n.p.m. na Wyżynie Częstochowskiej. Za dolnym otworem rozciąga się duża sala o mocno wygładzonych ścianach. W jej zachodniej części stromo w górę pną się wąskie korytarzyki z progami, a częściowo zawalony korytarz prowadzi do drugiej części, nazywanej Lisimi Jamami. Ze szczytu skały do dużej sali opada pionowa studnia, przez którą wpada światło.

Skała i jaskinia są popularnym miejscem wspinaczki: w samej jaskini i na otaczających ścianach wyznaczono około 50 dróg o wysokości 10–12 metrów, większość z atestowaną asekuracją.

Tripto podpowiada

Skała stoi wśród pól po zachodniej stronie zabudowań Strzegowej, około 630 metrów od drogi wojewódzkiej nr 794, więc ostatni odcinek pokonasz pieszo. To nieurządzona, dzika jaskinia bez infrastruktury turystycznej i oświetlenia. Uważaj na szczycie skały: w jej wierzchowinie są otwory, przez które można wpaść do jaskini. Na wizytę wystarczy 30–60 minut, a latarka przyda się w bocznych korytarzach. W okolicy leżą Zegarowe Skały w Dolinie Wodącej i ruiny zamku Pilcza w Smoleniu.