Pomniki i kopce
Na Podlasiu, około 3 km od Bohonik, stoi głaz narzutowy upamiętniający tatarską rodzinę Muchów — ostatni ślad po Tatarach mieszkających we wsi Malawicze Górne. Kamień ustawił w 2006 roku Arsłan Mucha, a na jego powierzchni wyryto polski napis rozpoczynający się od słów „W Imię Boga najmościwszego i najmiłosierniejszego w hołdzie przodkom".
Malawicze wymieniono w dokumentach Jana III Sobieskiego z 1679 roku, gdy król nadał tatarskim żołnierzom ziemie w zamian za niewypłacony żołd. Razem z Bohonikami i sąsiednimi wsiami stworzyły one osadę, która przetrwała stulecia. Stał tu kiedyś także meczet — w przeciwieństwie do bohonickiego nie przetrwał — a dziś nie ma już we wsi ludności tatarskiej.
Głaz leży przy trasie łączącej najważniejsze miejsca polskich Tatarów. 2,6 km dalej stoi drewniany meczet w Bohonikach, około 28 km mieszczą się zespół tatarski w Kruszynianach z meczetem, mizarem i jurtą oraz Supraśl z Muzeum Ikon i monasterem. Warto też zajrzeć do Krynek z kościołem św. Anny i do Parku Krajobrazowego Puszczy Knyszyńskiej.
Niedaleko głazu stoją ruiny spalonego drewnianego wiatraka, niegdyś ozdoby wsi. Dojście jest krótkie i nie wymaga sprzętu; dojazd samochodem znakują lokalne drogi powiatowe.
Booking.com
Hotele, pensjonaty i apartamenty w pobliżu: Głaz Tatarski w Malawiczach Górnych.
Zobacz noclegi na Booking.comLink partnerski — możemy otrzymać prowizję od rezerwacji.