Park Krajobrazowy Puszczy Knyszyńskiej

Puszcza Knyszyńska rozciąga się na północ od Białegostoku, tuż za granicami miasta — choć sąsiaduje z aglomeracją, 78 procent jej powierzchni to nadal las. Park Krajobrazowy Puszczy Knyszyńskiej im. prof. Witolda Sławińskiego utworzono 24 maja 1988 roku; dziś obejmuje ponad 72 800 hektarów w 12 gminach i przy powołaniu był największym parkiem krajobrazowym w kraju.

Lasy, torfowiska i ślady lodowca

Krajobraz ukształtował lodowiec: moreny, kemy, ozy i sandry, ze wzgórzami miejscami przekraczającymi 200 m n.p.m. Przez park płynie rzeka Supraśl, a w dolinach i bezodpływowych zagłębieniach ukryły się torfowiska. Rośnie tu 843 gatunki roślin naczyniowych, w tym czosnek niedźwiedzi i chamedafne północna, a ornitolodzy naliczyli 153 gatunki ptaków — od bociana czarnego po puchacza. W lasach poruszają się żubry, choć żeby je spotkać, trzeba szczęścia i ciszy.

19 rezerwatów i tatarskie wsie

W granicach parku wyznaczono 19 rezerwatów przyrody (dwa kolejne w otulinie), od pierwszego — Budzisk z 1970 roku. To kulturowo wyjątkowy zakątek Podlasia: w gminach Sokółka i Krynki leżą wsie tatarskie — Bohoniki i Kruszyniany z drewnianymi meczetami, najstarszymi czynnymi w Polsce. Stolica parku, Supraśl, przyciąga zabytkowym zespołem klasztornym nad rzeką.

Jak zaplanować wizytę

Najlepiej przyjechać na rower: gęsta sieć dróg leśnych robi z puszczy jeden z ciekawszych terenów rowerowych w północno-wschodniej Polsce. Jesień to sezon grzybowy, wiosna — kwitnące torfowiska. Bazę warto zrobić w Supraślu lub Wasilkowie, kilkanaście minut od Białegostoku.