Miejsca historyczne
Szczecin, Zachodniopomorskie
Cmentarz Centralny w Szczecinie to największy cmentarz w Polsce i trzecia co do wielkości nekropolia w Europie – po cmentarzach w Hamburgu i Manchesterze. Na ponad 172 ha urządzono rozległy park z alejami, fontannami, potokami i około 415 gatunkami drzew i krzewów, wśród których stoją zabytkowe nagrobki, kaplice i pomniki. To miejsce zadumy, ale także jedna z najciekawszych przestrzeni zielonych miasta, wyróżniona w plebiscycie „7 nowych cudów Polski”.
Na początku XX w. szybko rosnący Szczecin (wówczas niemiecki Stettin) potrzebował nowej nekropolii. Projekt przygotował miejski architekt Wilhelm Meyer-Schwartau, wzorując się na słynnym cmentarzu Ohlsdorf w Hamburgu. Cmentarz otwarto w grudniu 1901 r.; najpierw powstała część wschodnia z bramą główną, kaplicą i główną aleją, a w kolejnych latach – część zachodnia. Ostateczny kształt nadał mu ogrodnik Georg Hannig, pierwszy dyrektor cmentarza (1918).
Do 1945 r. była to niemiecka nekropolia Hauptfriedhof; po wojnie stała się cmentarzem polskiego Szczecina. Spoczywa tu ponad 300 tys. osób. Wojna i pożary zniszczyły część nagrobków, a w 1981 r. spłonęła kaplica główna – jej odbudowa trwała 13 lat. Od 1986 r. cmentarz jest wpisany do rejestru zabytków.
Zachowało się około 200 zabytkowych nagrobków – warto odszukać m.in. grób rodziny Neumannów z rzeźbą anioła czy pomnik małżonków Haken z ich popiersiami. Od 2003 r. o renowację dawnych grobów dba Stowarzyszenie na Rzecz Cmentarza Centralnego.
Na cmentarzu spoczywają ludzie, którzy budowali zarówno niemiecki, jak i polski Szczecin: przemysłowiec Bernhard Stoewer, nadburmistrz Hermann Haken, pierwszy powojenny prezydent miasta Piotr Zaremba, kapitan Konstanty Maciejewicz – twórca Państwowej Szkoły Morskiej, piosenkarka Helena Majdaniec, przedwojenna aktorka Stanisława Engelówna oraz Marian Jurczyk, legendarny przywódca szczecińskiej „Solidarności”. Morski charakter miasta przypominają pomnik „Tym, którzy nie powrócili z morza” i pomnik ofiar katastrofy promu „Jan Heweliusz”. Pomnik Braterstwa Broni, dzieło Sławomira Lewińskiego, odsłonięto w 1967 r. nad kwaterą wojenną.
W 2010 r. wytyczono dwie trasy turystyczne: szlak historyczny z 21 przystankami, zaczynający się przy Bramie Głównej, oraz ścieżkę dendrologiczną z 32 tablicami. Na tej drugiej zobaczysz m.in. sosnę himalajską, lipę krymską, platany, dęby i buki – wiele drzew to pomniki przyrody. Najpiękniej jest jesienią, gdy cmentarz przypomina ogród botaniczny w kolorach złota i czerwieni,.
Na spokojny spacer głównymi alejami zaplanuj 1,5–2 godziny; przejście obu szlaków zajmie pół dnia. Lokalni przewodnicy i pasjonaci historii organizują też spacery z przewodnikiem.
Zima i Wszystkich Świętych: zimą dzień jest krótki – zwiedzaj za dnia, a ścieżki poza głównymi alejami mogą być śliskie. W okolicach 1 i 2 listopada cmentarz odwiedzają tłumy, ul. Ku Słońcu bywa zamykana dla samochodów, a komunikacja miejska kursuje według specjalnego rozkładu – to nie jest dobry termin na spokojne zwiedzanie, choć wieczorny widok tysięcy zniczy robi ogromne wrażenie.
Brama Główna stoi przy ul. Ku Słońcu w dzielnicy Gumieńce, kilka kilometrów na zachód od centrum. Najwygodniej dojechać tramwajem do przystanku „Cmentarz Centralny” przy Bramie Głównej. Samochodem dojedziesz ulicą Ku Słońcu; w okresie Wszystkich Świętych obowiązują tu ograniczenia ruchu.
W okolicy warto zajrzeć na Jasne Błonia i do Parku Kasprowicza (ok. 3 km) lub do centrum z Wałami Chrobrego i katedrą.
Sprawdź aktualne informacje przed wizytą.
GetYourGuide
Wycieczki, bilety i aktywności w Szczecin — rezerwacja online.
Link partnerski — możemy otrzymać prowizję od rezerwacji.Booking.com
Hotele, pensjonaty i apartamenty w pobliżu: Cmentarz Centralny w Szczecinie.
Link partnerski — możemy otrzymać prowizję od rezerwacji.
Sprawdzono: październik 2026