Bieszczadzki Park Narodowy

Bieszczadzki Park Narodowy chroni połoniny, górskie lasy i doliny południowo-wschodniej Polski. To teren wymagających wędrówek i szerokich panoram. Pogoda w górach zmienia się szybko, a część tras prowadzi przez odsłonięte grzbiety.

Najciekawsze miejsca i szlaki

Najwyższym szczytem polskich Bieszczadów jest Tarnica (1346 m). Popularna ścieżka przyrodniczo-historyczna z Wołosatego ma około 4,4 km podejścia i prowadzi przez przełęcz pod Tarnicą na wierzchołek. Drugim klasykiem jest Połonina Wetlińska z przebudowanym schronem turystycznym Chatka Puchatka II. Można wejść na nią m.in. z Przełęczy Wyżnej, a dłuższa ścieżka z Brzegów Górnych do Wetliny ma około 12,2 km. Warto rozważyć także Połoninę Caryńską, Wielką Rawkę i Bukowe Berdo.

Przyroda Bieszczadzkiego Parku Narodowego

Połoniny są najważniejszym wyróżnikiem parku, ale wędrówka prowadzi także przez naturalne lasy bukowe. Można tu spotkać ślady niedźwiedzia, wilka, rysia i żbika, Bieszczadzkie buczyny są na liście UNESCO. Nie schodź ze szlaku.

Bilety i przygotowanie do wyjścia

Wstęp na szlaki jest płatny; bilet kupisz w punkcie informacyjno-kasowym albo online. Przed wyjazdem sprawdź aktualny komunikat BdPN, zamknięcia tras, warunki pogodowe i zasady parkowania. Szlaki są udostępnione od świtu do zmierzchu. Psy mogą być wprowadzane tylko na odcinki wskazane przez park i muszą spełniać aktualne wymogi dotyczące smyczy oraz kagańca. Na Tarnicę lub połoniny ruszaj wcześnie, zabierz wodę, mapę offline, warstwę przeciwdeszczową i naładowany telefon; przy słabym zasięgu nie polegaj wyłącznie na nawigacji.