Cerkiew w Smolniku

Drewniana cerkiew św. Michała Archanioła w Smolniku jest jednym z najlepiej zachowanych przykładów bojkowskiej architektury sakralnej w polskich Bieszczadach. Wzniesiono ją w 1791 roku, a w 2013 roku wpisano do transnarodowego wpisu UNESCO „Drewniane cerkwie w polskim i ukraińskim regionie Karpat”.

Historia na wzgórzu nad Sanem

Obecna świątynia była kolejną cerkwią w Smolniku. Po wysiedleniu mieszkańców w 1951 roku obiekt zaczął niszczeć. W 1973 roku cerkiew przekazano parafii w Lutowiskach, a rok później konsekrowano jako kościół filialny. Generalny remont przeprowadzono w latach 2004–2007.

Bojkowska forma i skromne wnętrze

Budowla ma typowy trójdzielny układ: prezbiterium, szerszą nawę i babiniec. Trzy człony przykrywają osobne dachy namiotowe zwieńczone kopułkami i krzyżami, a całość obiega szeroki okap. Drewniane ściany i dach pokrywa gont. W środku zachował się fragment XVIII-wiecznej polichromii z kotarą podtrzymywaną przez anioły; dawny ikonostas nie przetrwał powojennych zniszczeń.

Jak zaplanować zwiedzanie

Zabytek stoi poza współczesną zabudową Smolnika, na wzgórzu przy drodze w stronę Lutowisk i Zatwarnicy. Gmina Lutowiska podaje, że termin zwiedzania wnętrza trzeba uzgodnić z wyprzedzeniem z opiekunem obiektu, Adamem Bartnikiem, pod numerem +48 13 461 02 12; w każdą niedzielę lipca i sierpnia świątynia ma być otwarta w godz. 9:00–17:00. Poza tym okresem sprawdź dostępność przed przyjazdem. Na miejscu pamiętaj, że to czynny kościół, nie muzeum: zachowaj ciszę, nie wchodź poza udostępnione miejsca i nie fotografuj liturgii bez zgody.