Wieża Ciśnień w Giżycku

Ceglana wieża przy ulicy Warszawskiej 37 to najwyższa budowla Giżycka i jeden z ciekawszych przykładów adaptacji dawnej infrastruktury na Mazurach. Wybudowana w 1900 roku w stylu neogotyckim, przez 96 lat zaopatrywała miasto w bieżącą wodę, a dziś służy turystom jako punkt widokowy z kawiarnią na szczycie.

Zbiornik projektu sławnego inżyniera

Pod sklepieniem wieży zamontowano zbiornik z blachy cynkowej projektu inżyniera Otto Intzego — wysoki na 3,8 m i szeroki na 8 m, mieszczący około 200 metrów sześciennych wody. Murowana konstrukcja ma u podstawy 7,2 m szerokości, a korona, w której pracował zbiornik, rozchyla się do 9,06 m. Po obu stronach wejścia umieszczono herby: Giżycka i flagę Mazur.

Od wodociągów do punktu widokowego

Woda płynęła stąd do 1996 roku, kiedy przebudowano system wodociągów. Nowe życie dał wieży miejscowy przedsiębiorca: remont zakończony w 2009 roku kosztował 3 miliony złotych, wymieniono w murze 10 tysięcy cegieł, a na dachu stanęła kawiarnia z wystającym poza bryłę tarasem widokowym, przykryta kopułą z wiatrowskazem. Wewnątrz dobudowano trzy piętra i muzeum pamiątek dawnych mieszkańców Mazur.

W praktyce

Na szczyt prowadzi 129 stopni albo winda. Z tarasu zobaczysz panoramę miasta, jezioro Niegocin i twierdzę Boyen. Wieża działa w sezonie letnim, od maja do września, i przyjmuje wtedy około 40 tysięcy gości — niemal wyłącznie turystów nad jeziorka. Wstęp jest płatny, a dzieci do siódmego roku życia wchodzą bezpłatnie; aktualne godziny sprawdź przed wizytą.