Zabytki techniki
Chorzów, Śląskie
Na Stadionie Śląskim rekord frekwencji nie pochodzi z meczu piłkarskiego, tylko z żużla: 2 września 1973 roku na indywidualne mistrzostwa świata przyszło około 130 tysięcy ludzi. Dzisiejsza arena w Parku Śląskim w Chorzowie jest mniejsza i bezpieczniejsza, ale wciąż robi wrażenie skalą — 54 378 miejsc siedzących pod dachem o powierzchni 43 tys. m², uznawanym za największe zadaszenie trybun w Europie. To miejsce, w którym historia polskiego sportu, koncertów i Górnego Śląska splata się w jednej misie.
Pomysł wielkiego stadionu na Śląsku krążył już przed wojną — w 1939 roku gotowy był projekt wzorowany na berlińskim Stadionie Olimpijskim. Decyzję o budowie w nowo zakładanym Wojewódzkim Parku Kultury i Wypoczynku podjęto 20 grudnia 1950 roku, a projekt przygotował Julian Brzuchowski. Budowa ruszyła w 1951 roku; misę wzniesiono z czerwonego i białego piaskowca, granitu i betonu. Mieszkańcy regionu przepracowali przy niej społecznie blisko 590 tysięcy roboczogodzin.
Inauguracja odbyła się 22 lipca 1956 roku meczem z NRD, przegranym przez Polaków 0:2. Oficjalnie trybuny mieściły 87 tysięcy widzów, ale w praktyce zasiadało ich często ponad 90 tysięcy, dlatego obiekt szybko nazwano „stutysięcznikiem”. W 1959 roku zamontowano tu pierwsze w Polsce sztuczne oświetlenie stadionowe.
Reprezentacja Polski gra w Chorzowie od 1957 roku i rozegrała tu 64 oficjalne mecze. Przydomek „Kocioł Czarownic” nadały stadionowi brytyjskie media po wygranej 2:0 z Anglią 6 czerwca 1973 roku w eliminacjach mundialu. Na Śląskim Polacy czterokrotnie przypieczętowali awans do mistrzostw świata (1977, 1985, 2001, 2022) oraz raz do mistrzostw Europy (2008). Najwięcej goli dla kadry strzelił tu Włodzimierz Lubański — jedenaście.
Modernizacja z lat 2009–2017 zmieniła stadion nie do poznania. W 2011 roku pękł element konstrukcji dachu, co opóźniło prace o kilka lat. Zamiast toru żużlowego powstała bieżnia lekkoatletyczna, a krzesełka — pierwotnie planowane jako czerwone — dostały żółto-niebieskie barwy Górnego Śląska. Nowy obiekt otwarto 1 października 2017 roku biegiem Silesia Marathon, a od 2020 roku działa jako Narodowy Stadion Lekkoatletyczny.
Dziś odbywają się tu Memoriał Janusza Kusocińskiego i Memoriał Kamili Skolimowskiej, od 2022 roku w cyklu Diamentowej Ligi. Na 2028 rok zaplanowano w Chorzowie lekkoatletyczne mistrzostwa Europy. Od sezonu 2023/2024 domowe mecze gra tu Ruch Chorzów, a od 2025 roku obiekt nosi oficjalną nazwę Superauto.pl Stadion Śląski.
Stadion najlepiej poznać w dniu imprezy albo podczas zwiedzania. Do wyboru są trzy warianty: sam punkt widokowy na wysokości 26 m nad areną (15 zł, ulgowy 10 zł), trasa krótka z szatnią i płytą (25 zł/15 zł) oraz trasa długa z lożą VIP, trybuną prasową i salą muzealną (38 zł/28 zł). Rezerwacje przyjmowane są telefonicznie — numer i aktualne terminy znajdziesz na stronie stadionu. Zarezerwuj 1–1,5 godziny, a potem przejdź do Parku Śląskiego: tuż obok jest stacja kolejki linowej Elka, Legendia i zoo. W dni koncertów planuj dojazd z dużym zapasem i najlepiej komunikacją publiczną.
Godziny zależą od kalendarza wydarzeń i terminów zwiedzania z przewodnikiem — aktualny rozkład sprawdź na stronie stadionu.
Sprawdź aktualne informacje przed wizytą.
Booking.com
Hotele, pensjonaty i apartamenty w pobliżu: Stadion Śląski w Chorzowie.
Link partnerski — możemy otrzymać prowizję od rezerwacji.