Park Śląski

Park Śląski w Chorzowie, dawniej Wojewódzki Park Kultury i Wypoczynku, zajmuje około 535 hektarów i należy do największych parków miejskich Europy. Leży w sercu konurbacji górnośląskiej i zasłużył sobie na przydomek zielonych płuc regionu; jest zarazem kulturalnym centrum aglomeracji, ze stadionem, planetarium, ogrodem zoologicznym i najstarszym w Polsce wesołym miasteczkiem.

Z hałd i biedaszybów

Decyzję o budowie tej największej inwestycji ekologicznej Górnego Śląska podjęto w 1950 roku, a prace ruszyły w lipcu 1951 roku. Inicjatorem był gen. Jerzy Ziętek, a teren — w 75% zdewastowane poprzemysłowe nieużytki: hałdy, wysypiska pogórnicze, biedaszyby i bagna. Żeby cokolwiek wyrosło, przywieziono 3,5 miliona metrów sześciennych ziemi, a sadzenie realizowano głównie czynem społecznym: w sumie posadzono ok. 3,5 mln sadzonek 70 gatunków drzew i krzewów. Zespół prof. Władysława Niemirskiego podzielił park na leśną strefę wyciszenia i część kulturalno-rekreacyjną.

Atrakcje i zieleń

Dziś w Śląskim Ogrodzie Zoologicznym, otwartym w 1954 roku, żyje ponad 2200 zwierząt 280 gatunków, a Legendia — wesołe miasteczko z 1959 roku — pozostaje najstarszym parkiem rozrywki w Polsce. Rosarium jest największym ogrodem różanym w kraju, z ponad 35 000 róż blisko 300 odmian. Z lat 60. pochodzą kąpielisko Fala, kolej linowa Elka, jedyna nizinna kolejka linowa w Polsce, i hala Kapelusz, a z 1975 roku Górnośląski Park Etnograficzny. Nazwę skrócono do Park Śląski 16 kwietnia 2012 roku.