Skopiec

Skopiec, 724-metrowy szczyt Gór Kaczawskich, to klasyka łatwych podejść w Krainie Wygasłych Wulkanów. Wierzchołek porasta las, ale krótkie wejście z Przełęczy Komarnickiej i miejsce w Koronie Gór Polski sprawiają, że górę mierzy niemal każdy, kto przemierza Pogórze Kaczawskie.

Trzeci w hierarchii, pierwszy w klasyfikacji

Na szczycie stoi tabliczka z wysokością 724 m n.p.m., choć na mapach bywa i 719, i 721 metrów. Tradycyjnie Skopiec uchodzi za trzeci najwyższy szczyt Gór Kaczawskich — nowsze pomiary wskazują jednak, że wyższy jest Okole (725 m), a prawdopodobnie także Folwarczny. Niezależnie od klasyfikacji góra należy do Korony Gór Polski, Korony Sudetów i Korony Sudetów Polskich, a pod tabliczką czeka pieczątka do książeczki KGP.

Skalne podłoże i wulkany

Szczyt zbudowany jest głównie z łupków i marmurów — skał metamorfiku kaczawskiego. Cała okolica leży w Krainie Wygasłych Wulkanów, obszarze ok. 1300 km² objętym Geoparkiem UNESCO, gdzie ślady dawnego wulkanizmu zobaczyć można w wielu sąsiednich wzgórzach.

Szlaki i widoki

Najkrótsza droga prowadzi niebieskim szlakiem z Przełęczy Komarnickiej (662 m n.p.m.): 15–20 minut od bezpłatnego parkingu nad wsią Komarno, a cała pętla to około 40 minut i blisko 100 metrów podejścia. Z Wojcieszowa wiedzie żółty szlak, ok. dwóch godzin w jedną stronę. Szczyt jest zalesiony, ale z przełęczy sięga wzrok po Rudawy Janowickie i Karkonosze ze Śnieżką; na przełęczy zobaczyć można też tzw. Drzewo Sandałowe.