Skansen w Sierpcu

Nad rzeką Sierpienicą, tuż przed jej ujściem do Skrwy, rozciąga się 60 hektarów Muzeum Wsi Mazowieckiej — jeden z największych skansenów w Polsce. Ponad 80 obiektów drewnianego budownictwa z II połowy XIX i początku XX wieku odtwarza mazowiecką wieś z jej charakterystycznym układem rzędówki, wzdłuż jednej ulicy.

Od 1971 roku

Muzeum założono 24 marca 1971 roku jako regionalną instytucję etnograficzną, a Park Etnograficzny powołano w 1975 roku na terenie resztówki dworskiej Bojanowo. Pierwsze obiekty sprowadzono w latach 1977–1978, a obecną nazwę nadano w 1987 roku. Dziś zwiedzający widzą zrekonstruowany dwór z Uniszek Zawadzkich i 11 zagród chłopskich, a także karczmę, kuźnię, olejarnię, wiatrak i drewniany kościół.

Filmowa wieś i niebieskie chaty

Kilka zagród zapisało się w historii kina: w zagrodzie z Rzeszotar-Zawad z połowy XIX wieku kręcono „Pana Tadeusza" (makieta dworu w Rozłogach spłonęła na potrzeby zdjęć), a skansen gościł też ekipy „Szwadronu", „Ogniem i Mieczem" i serialu „Stulecie Winnych". Zagrody z Czermna i Izdebny wyróżniają się niebieskimi ścianami: farbą z ultramaryny, która przed wynalezieniem syntetycznego barwnika na początku XIX wieku była droższa od złota.

Praktycznie

Muzeum leży przy ul. Narutowicza 64 w Sierpcu, ok. 3 km od stacji kolejowej. W poniedziałki wstęp jest bezpłatny (bez dostępu do wnętrz), a w niedziele od maja do września przy XIX-wiecznym wiatraku koźlaku z Zalesia pracują rzemieślnicy. XVIII-wieczna karczma Pohulanka serwuje kuchnię regionalną i jest czynna codziennie poza poniedziałkami.