Róża Wiatrów na Pustyni Błędowskiej

Na skraju Klucz, przy ul. Bolesławskiej, drewniana platforma rozchyla nad piaskami ramiona gigantycznej róży wiatrów. Ten nietypowy punkt widokowy wprowadza na teren Pustyni Błędowskiej — największego w Polsce obszaru lotnych piasków, liczącego około 33 km² i rozciągającego się od dzielnicy Błędów w Dąbrowie Górniczej po gminę Klucze. Z tarasu sięga wzrok połacie piasków i wzgórze Czubatka, a przy każdym ramieniu czekają tablice z opisami.

Obserwatorium pustyni

Platformę posadzono bezpośrednio na piaskach — jej drewniane ramiona wychodzą wprost na pustynię, po której można swobodnie spacerować. Na tarasie ustawiono zadaszone wiaty piknikowe z ławkami, a obok stoją wojskowe działa — pamiątka po czasach, gdy od początku XX wieku pustynia służyła jako poligon.

Pustynia, którą zrobili ludzie

Piaski narosły w dolinie u schyłku epoki lodowej, ale o obliczu pustyni zdecydowali ludzie: intensywna wycinka lasów na potrzeby olkuskich kopalni srebra i ołowiu, prowadzona od około XIII wieku, odsłoniła podłoże z żwirów i piasków. Dziś teren chroni program Natura 2000, a pustynia o długości blisko 10 km i średniej miąższości piasków 40 m przyciąga spacerowiczów przez cały rok.

W praktyce

Wstęp jest bezpłatny, a platforma dostępna całą dobę przez cały rok. Prowadzi do niej asfaltowa droga z bezpłatnymi parkingami, więc teren pokonasz także z wózkiem czy na wózku inwalidzkim; w sezonie działa obwoźne bistro. Wizytę warto połączyć ze spacerem po piaskach i punktem widokowym na wzgórzu Czubatka.