Pomniki i kopce
Przy buskim deptaku, przed Centrum Kultury noszącym jego imię, na ławce w kształcie gryfa siedzi mężczyzna z gitarą. To Wojciech Belon — pieśniarz i poeta Ponidzia, współzałożyciel Wolnej Grupy Bukowina i jeden z najwyrazistszych głosów polskiej piosenki poetyckiej.
Belon urodził się 14 marca 1952 roku w Kwidzynie, ale od 1965 roku rodzina mieszkała w Busku-Zdroju, gdzie przyszły pieśniarz przeszedł szkołę i liceum. Śpiewał o górach, o przemijaniu i o zwyczajnych ludziach; buskie realia trafiły do „Ballady o Cześku piekarzu", którego piekarnia stała na tutejszym rynku. Przełom nastąpił latem 1971 roku: z koleżanką z buskiego liceum Grażyną Kulawik zaśpiewali na Giełdzie Piosenki Turystycznej w Szklarskiej Porębie utwór „Ponidzie" i zdobyli jedną z głównych nagród — tak zaczęła się Wolna Grupa Bukowina.
Rzeźbę odlaną w brązie wykonał tarnowski rzeźbiarz Jacek Kucaba; ławeczka stanęła we wrześniu 2008 roku. Belon zmarł 3 maja 1985 roku w Krakowie, ale pochowano go w Busku-Zdroju, na cmentarzu parafialnym przy kościele Niepokalanego Poczęcia NMP. Z ławeczki do Parku Zdrojowego i zabytkowego sanatorium Marconi jest kilkaset metrów — łatwo wpisać ją w spacer po uzdrowisku.
Booking.com
Hotele, pensjonaty i apartamenty w pobliżu: Ławeczka Belona w Busku Zdroju.
Zobacz noclegi na Booking.comLink partnerski — możemy otrzymać prowizję od rezerwacji.