Kościół Bożego Ciała w Oleśnie

Neobarokowy kościół Bożego Ciała z jasną, wielokondygnacyjną wieżą stoi tuż obok centrum Olesna. Wzniesiony w latach 1909–1913, stoi w miejscu drewnianego kościółka z XV wieku i zaskakuje rozmachem: to monumentalna świątynia na planie krzyża łacińskiego, o powierzchni około 1500 m², z malowanymi plafonami i figuralnymi witrażami.

Historia

W latach 1450–1478 stanął tu drewniany kościół Ciała Chrystusowego. Spłonął w 1624 roku i odbudowano go do 1635 roku, a w 1807 roku, w czasie wojen napoleońskich, służył jako szpital polowy dla żołnierzy francuskich. Na przełomie XIX i XX wieku rosnące miasto potrzebowało większej świątyni. Drewniany kościół przeniesiono do pobliskich Gronowic, a na jego miejscu w latach 1909–1913 zbudowano obecny. Prace wykonała firma z Kluczborka pod kierunkiem mistrza budowlanego Waltera Schmidta. 18 października 1913 roku kościół konsekrował wrocławski kardynał Georg Kopp. Parafialnym stał się w 1935 roku, przejmując tę funkcję od kościoła św. Michała.

Co zobaczyć

• Ołtarz główny z 1913 roku z obrazem Ostatniej Wieczerzy, złoconym tabernakulum i rzeźbami św. Rocha, św. Jana Nepomucena, św. Augustyna i św. Jana Ewangelisty.
• Ołtarze boczne z 1914 roku – Matki Bożej Różańcowej i św. Józefa.
• Plafony – w kopule nad skrzyżowaniem naw Wniebowstąpienie, nad prezbiterium anioły w glorii, nad chórem Pokłon Trzech Króli, a także sceny z Kany Galilejskiej i Ukrzyżowania.
• Witraże figuralne ze św. Jadwigą Śląską, św. Antonim, św. Klarą i św. Franciszkiem.
• Balustradę organową z popiersiami architekta i proboszcza-budowniczego.

Tripto podpowiada

Kościół stoi na niewielkim wzniesieniu, kilkaset metrów od rynku, a do wejścia prowadzą schody. Na obejrzenie wnętrza wystarczy 15–30 minut. To kościół parafialny, więc jest otwierany częściej niż św. Michał – najlepiej przyjść przed mszą lub po niej. Zwróć uwagę na dzwony: obok ocalałego dzwonu św. Józefa z 1928 roku w 1987 roku zawieszono cztery nowe.