Hala Bieguńska

Nazwa tej rozległej polany nie ma nic wspólnego z halą jako piętrem roślinnym — to dawne pastwisko, które wzięło imię od właściciela o nazwisku Biegun. Hala Bieguńska, jedna z większych hal Beskidu Żywieckiego, leży na wysokości ok. 1160–1225 m n.p.m. na południowych stokach między Boraczym Wierchem (1244 m) a Lipowskim Wierchem (1324 m). Otwiera się na południe, więc przy dobrej przejrzystości widać z niej graniczny grzbiet od Pilska po Wielką Raczę, a nawet Tatry i słowackie Góry Choczańskie.

Dwie hale w jednej

W rzeczywistości polana składa się z dwóch części: zachodnią nazywa się Halą Gawłowską, a wschodnią — właściwą Halą Bieguńską. Leży powyżej źródeł Zająców Potoku i Śmierdzącego Potoku, w Grupie Lipowskiego Wierchu i Romanki. Administracyjnie należy do wsi Złatna w gminie Ujsoły, a jej górną krawędzią i grzbietem biegnie granica z Żabnicą. Dawniej wypasano tu intensywnie owce — śladem są łany szczawiu alpejskiego w miejscach, gdzie stały koszary, czyli ogrodzenia dla owiec.

Szlaki przez halę

• zielony z Milówki: Milówka – schronisko PTTK na Hali Boraczej – Redykalny Wierch – Hala Bacmańska – Hala Bieguńska – schronisko na Hali Rysiance – Żabnica-Skałka;
• żółty z Rajczy: Rajcza – Zapolanka – Redykalny Wierch – Hala Bacmańska – Hala Bieguńska – Hala Lipowska – Rysianka – Romanka.

Według schroniska na Hali Boraczej z Milówki dojdziesz tam zielonym szlakiem w ok. 2:15 h, a przejście zielonym szlakiem między Halą Boraczą a Halą Lipowską zajmuje ok. 1:30 h — Hala Bieguńska leży po drodze.

Tripto podpowiada

Na samej hali nie ma schroniska ani bufetu; najbliżej są schroniska na Hali Boraczej, Hali Lipowskiej i Rysiance, więc Halę Bieguńską najłatwiej włączyć w grzbietową pętlę z noclegiem. Na widok na Tatry wybierz chłodny, suchy dzień z dobrą przejrzystością powietrza. Polana jest odsłonięta, dlatego weź dodatkową warstwę na wiatr, a po roztopach i deszczach licz się z błotem na szlakach.