Archikatedra w Lublinie

Archikatedra Lubelska pw. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty to dawny kościół jezuitów i jeden z najważniejszych zabytków sakralnych Lublina. Wzniesiono ją w latach 1586–1604 według projektu Jana Marii Bernardoniego, częściowo inspirowanego rzymskim Il Gesù. O wartości wnętrza decydują barokowe malowidła, iluzjonistyczna architektura i zachowane wyposażenie.

Co zobaczyć

Najważniejszym elementem dekoracji są XVIII-wieczne freski Józefa Meyera, szczególnie w skarbcu i zakrystii akustycznej. W świątyni znajdują się także XVII-wieczny ołtarz główny, obrazy Franciszka Lekszyckiego, XIV-wieczna chrzcielnica oraz Krzyż Trybunalski przeniesiony z dawnego kościoła farnego. W lewej nawie zobaczysz obraz Matki Boskiej Płaczącej, związany z wydarzeniami określanymi jako cud lubelski z 1949 roku.

Historia i podziemia

Kościół jezuitów stał się katedrą w 1805 roku, po utworzeniu diecezji lubelskiej. Po zniszczeniach II wojny światowej został odbudowany. W kryptach znajdują się groby biskupów lubelskich oraz wystawa szat i przedmiotów znalezionych podczas prac archeologicznych. Zakrystia akustyczna słynie z nietypowych efektów dźwiękowych, a skarbiec pokazuje liturgiczne wyroby złotnicze i freski Meyera.

Informacje praktyczne

Sam kościół jest czynną świątynią i można wejść do niego bez biletu, z zachowaniem ciszy podczas modlitwy. Zwiedzanie zakrystii akustycznej, skarbca i krypt jest osobną częścią oferty i może być biletowane; godziny oraz ceny sprawdź przed wizytą. Adres: ul. Królewska 10.